sobota, 19 stycznia 2013

Luang Prabang

Mieszkamy w ładnym hotelu butikowym. Na kolacje udalismy się do restauracji za rogiem. To pojęcie wprowadził Romek i oznacza miejsce mocno tubylcze, czyli takie w zasadzie nie dla turystów. Było pysznie i za 1/3 ceny. Rano pod oknem naszej sypialni o 4.00 mnich robił pobudke swoim wspolwyznawcom poprzez walenie w wielki bęben. Trwało to 10 minut. Masakra. Nie wiedzielismy czy się pali, czy to może jakiś inny alarm. Oczywiście okazało się to tutaj codzienna tradycja. Rano o 6.00 poszliśmy na karmienie mnichów. Kupuje się za nieduże pieniądze miskę ryżu i jakieś ciastka lub owoce, po czym sznurek mnichów podchodzi po strawe. Ręką nakłada się kule ryżu i do tego dokłada na przykład ciastko. Mnisi jedza to co od ludu dostaną. Ale lud jest szczodry. Do fotek odrzuce kilka z ubiegłych dni.
Naraźki











































5 komentarzy:

  1. Ale piekne zdjecie to wschod czy zachod slonca?
    Buziaki Renata

    OdpowiedzUsuń
  2. cudownie! Karmienie mnichow robi wrazenie. nie myslalam, ze wychodzi ich az tak duzo. Zdjecie z zach.slonca-do archiwum. Zo do Maniusia jedzacego zabki mam duze watpliwosci. caluje wszyskich, a najmocniej kierownika. pa BN

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. oj jakie to slodkie, zonka teskni juz za kierownikiem:)

      Usuń
  3. Przyznajcie się bez bicia!!! Zdjecie 5 od dolu sciagneliscie z neta ;P
    A jeśli nie to czyżby to był raj?!? :)))

    OdpowiedzUsuń