Dzxisiaj bloga nie będzie. Nic się nie działo poza blisko 10 godzinami jazdy samochodem. Mamy dość. A przyjechaliśmy tu po to, aby zobaczyć ósmy cud świata. Ale o tym już jutro.
Naraźki
sobota, 31 stycznia 2015
piątek, 30 stycznia 2015
Wulkan!
Dzisiejszy dzień to wyprawa do krateru wulkanu Pinatuba. Pobudka po 4.00 rano i najpierw ponad trzy godziny autobusikiem. Na miejscu musieliśmy podpisać oświadczenie, że wyprawa ta jest na nasze własne ryzyko. Poza tym musieliśmy mieć zgodę władz na tę atrakcję. Jest to krater wulkanu, który wybuchł ostatni raz w 1992 roku. W 1991 roku ewakuowano 60000 ludzi, ale i tak w przy erupcji zginęło około 800 osób, rok później 100. W powietrze wydostało się 30 milionów ton siarki. Temperatura na ziemi spadła od tego momentu o 0,5 stopnia. Chmura pyłu dotarła aż do Europy. Odległa o 70 kilometrów Manila pokryła się pyłem. Zniszczonych zostało 80000 domów, a 200000 zostało uszkodzonych. Dzień po erupcji zaczął wiać wielki tajfun. Zginęło 800 000 sztuk bydła. Jest to jeden z najgroźniejszych wulkanów świata.
Najpierw zmierzono nam ciśnienie. Kilku kolegów miało je zbyt wysokie. Zamieniono nam 14 kilometrowy treking na dojazd jeepami i marszu w dwie strony zostało może 3 - 4 kilometry. Stwierdzono, że jest zbyt gorąco i wyprawa pieszo mogłaby być zbyt ryzykowna.
Jazda była offroad, bo drogi tam nie ma. Odcinek kilkunastu kilometrów pokonaliśmy w ponad godzinę.
Przewodnik musiał mieć gwizdek na wypadek ostrzeżenia o zagrożeniu erupcją.
Maszerowało tam też wojsko w ramach ćwiczeń.
Roman kijem wypisał WYLUZOWANI w ścianie z pyłu wulkanicznego.
Warstwa pyłu sięga ponad 50 metrów. Woda wyrzeźbiła wielką, głęboką dolinę.
A to nagroda. Jezioro w kraterze.
PAMIĄTKOWE FOTKI Z WOJSKIEM FILIPIŃSKIM
Ta wyprawa nie była ekstremalną, ale z pewnością bardzo ciekawą.
Poniżej kilka wcześniejszych fotek.
Koncert przy największym Filipińskim centrum handlowym. Drugie największe w Azji.
A tu gołąbki jednodniowe grilowane.
Najpopularniejszy środek lokomocji, czyli tricykl. Sa ich tysiące na każdym kroku i służą jako taksówki. Jeepneye kursują na stałych trasach i z boku i z przodu mają wypisaną trasę przejazdu. Wypisane na stałe, czyli jego kierowca pokonuje zawsze tę samą trasę. Jeepney jest tu najtańszą formą przejazdu.
Ostra suka!
To nie pomyłka. Myślelibyście, że w tym kraju grają w hokeja? Tak.
Gdzie my jesteśmy?
A tu azjatycka głupota spotykana bardzo często. W kibelku jest rezerwuar i w ścianie jest woda. Ale nie łączą tego nie wiadomo dlaczego i wodę leje się do wiaderka, skąd garnuszkiem spłukuje kupkę i siusiu.
Kilka ciekawostek:
Ludzie chodzą z małymi ręczniczkami. Służą do wycierania potu.
Wczoraj na spływie opowiadali nam, że przy wożeniu turystów łódkami pracownicy pracują tylko raz na 7 - 10 dni. Bo zatrudniają 2000 ludzi do tego i starają się aby jak najwięcej osób mogło zarobkować.
W górach ludzie jedzą psy. Jeden z wyluzowanych zadał związane z tym pytanie. Nie powiem który, bo palnął głupio. Oto jego pytanie: Czy mięso psa jest podobne w smaku do ludzkiego??????????
Naraźki kochani. Zaraz idziemy na kolacyjkę. A o 23.30 naszego czasu mecz Polska Katar. Musimy wytrzymać.
czwartek, 29 stycznia 2015
Dzisiaj krótki wpis. Jechaliśmy ponad dwie godziny na południe kraju. Tam wsiedliśmy do długich canou i popłynęliśmy w górę rzeki. Siedzieliśmy po trzech w łódce, a z przodu i z tyłu po jednym tubylcu. Płynęliśmy i przepychali nas w górę kilka kilometrów. Taki rafting, ale pod prąd. I dopłynęliśmy do pięknego wodospadu, gdzie przesiedliśmy się na tratwę, aby przepłynąć pod wodospadem. Widoki cudowne. Więcej nie chce mi się pisać, bo zgubiłem kartę sim do telefonu i jestem zły. Telefon mi nie działa. Al odbieram smsy z iPhonów i vibera na komputerze. Oczywiście czynne mam też maile. Jutro wyjeżdżamy o 5 rano. Między innymi czeka nas 14 kilometrowy trekking. Do jutra.
Subskrybuj:
Posty (Atom)