Dzisiejszy dzień to wyprawa do krateru wulkanu Pinatuba. Pobudka po 4.00 rano i najpierw ponad trzy godziny autobusikiem. Na miejscu musieliśmy podpisać oświadczenie, że wyprawa ta jest na nasze własne ryzyko. Poza tym musieliśmy mieć zgodę władz na tę atrakcję. Jest to krater wulkanu, który wybuchł ostatni raz w 1992 roku. W 1991 roku ewakuowano 60000 ludzi, ale i tak w przy erupcji zginęło około 800 osób, rok później 100. W powietrze wydostało się 30 milionów ton siarki. Temperatura na ziemi spadła od tego momentu o 0,5 stopnia. Chmura pyłu dotarła aż do Europy. Odległa o 70 kilometrów Manila pokryła się pyłem. Zniszczonych zostało 80000 domów, a 200000 zostało uszkodzonych. Dzień po erupcji zaczął wiać wielki tajfun. Zginęło 800 000 sztuk bydła. Jest to jeden z najgroźniejszych wulkanów świata.
Najpierw zmierzono nam ciśnienie. Kilku kolegów miało je zbyt wysokie. Zamieniono nam 14 kilometrowy treking na dojazd jeepami i marszu w dwie strony zostało może 3 - 4 kilometry. Stwierdzono, że jest zbyt gorąco i wyprawa pieszo mogłaby być zbyt ryzykowna.
Jazda była offroad, bo drogi tam nie ma. Odcinek kilkunastu kilometrów pokonaliśmy w ponad godzinę.
Przewodnik musiał mieć gwizdek na wypadek ostrzeżenia o zagrożeniu erupcją.
Maszerowało tam też wojsko w ramach ćwiczeń.
Roman kijem wypisał WYLUZOWANI w ścianie z pyłu wulkanicznego.
Warstwa pyłu sięga ponad 50 metrów. Woda wyrzeźbiła wielką, głęboką dolinę.
A to nagroda. Jezioro w kraterze.
PAMIĄTKOWE FOTKI Z WOJSKIEM FILIPIŃSKIM
Ta wyprawa nie była ekstremalną, ale z pewnością bardzo ciekawą.
Poniżej kilka wcześniejszych fotek.
Koncert przy największym Filipińskim centrum handlowym. Drugie największe w Azji.
A tu gołąbki jednodniowe grilowane.
Najpopularniejszy środek lokomocji, czyli tricykl. Sa ich tysiące na każdym kroku i służą jako taksówki. Jeepneye kursują na stałych trasach i z boku i z przodu mają wypisaną trasę przejazdu. Wypisane na stałe, czyli jego kierowca pokonuje zawsze tę samą trasę. Jeepney jest tu najtańszą formą przejazdu.
Ostra suka!
To nie pomyłka. Myślelibyście, że w tym kraju grają w hokeja? Tak.
Gdzie my jesteśmy?
A tu azjatycka głupota spotykana bardzo często. W kibelku jest rezerwuar i w ścianie jest woda. Ale nie łączą tego nie wiadomo dlaczego i wodę leje się do wiaderka, skąd garnuszkiem spłukuje kupkę i siusiu.
Kilka ciekawostek:
Ludzie chodzą z małymi ręczniczkami. Służą do wycierania potu.
Wczoraj na spływie opowiadali nam, że przy wożeniu turystów łódkami pracownicy pracują tylko raz na 7 - 10 dni. Bo zatrudniają 2000 ludzi do tego i starają się aby jak najwięcej osób mogło zarobkować.
W górach ludzie jedzą psy. Jeden z wyluzowanych zadał związane z tym pytanie. Nie powiem który, bo palnął głupio. Oto jego pytanie: Czy mięso psa jest podobne w smaku do ludzkiego??????????
Naraźki kochani. Zaraz idziemy na kolacyjkę. A o 23.30 naszego czasu mecz Polska Katar. Musimy wytrzymać.
No jak to nie była ekstremalna wyprawa, to ja nie wiem... :)
OdpowiedzUsuńAle cudne jeziorko! Niesamowity widok, chyba było warto ;)
A ten tricykl by mi sie przydał-Adam by mnie i Alka do miasta woził.. :D
I ciekawe, który z wyluzowanych mięska ludzkiego próbował, ze chciał je do psiny porównać.. :p
I jeszcze chciałam zauważyć, ze raczej wyglądacie bardziej męsko, niz to wojsko filipińskie... Chucherka jakieś takie.. :p
OdpowiedzUsuńPieknie! Tylko ryzykownie, a wnuki na dziadkow czekaja!
OdpowiedzUsuńPiękne widoki i super atrakcje. Po minach widać, że się Wam podobało. Co do filipińskich wojaków, zgadzam się z autorką poprzedniego wpisu że dodają Wam oni męskości :P
OdpowiedzUsuńBardzo podoba mi się pomysł hasła na murze. Brawo tato! :)