czwartek, 31 grudnia 2015

Hong Kong

Internet przyspieszył, więc zabieram się za pisanie. Niestety zdjęcia nie są ułożone chronologicznie, gdyż wykonane są trzema aparatami i się nieco zmieszały. Na pierwszej fotce widoczne są na szklanym budynku ozdoby świąteczne, których jest tu cała masa i nocą pięknie ozdabiają ulice.


Rusztowanie... bambusowe.




Na każdym kroku wolna amerykanka. Brak jakiegokolwiek porządku budowlanego.





Standardy McDonalda odbiegają znacznie od europejskiego.


A tu najdłuższe schody ruchome. Ponoć pierwsze na świecie, ale nie sprawdziłem tego. Mają 800 metrów i rano wiozą ludzi do pracy w górę, a po południu w dół do domu.


No i w końcu znaleźliśmy najlepsze dla nas klimaty.



Robercik! Jakie tu pyszne zupki!








A to drukarnia. 6 metrów na metr.



Chyba większość sklepów stanowią te te ze zdrową żywnością (żeń szenie, grzyby, korzonki itp).





Hui sprzedawał lody.


A to dwie fotki apple store. Ogromny!




Menu z samolotu.


A to nasz hotel. Wszystko jest w nim krzywe. Nie ma pionowych słupów ani ścian. Sufity też są pod różnymi kątami. Aż się niedobrze robi. Nawet talerze i niektóre szklanki są krzywe.



A to już piękna rozświetlona noc. Poszliśmy na pokaz dźwięk i światło. Największy ponoć na świecie pokaz laserów rozstawionych na drapaczach chmur. Zajęliśmy sobie dobre miejsce i czekaliśmy godzinę. I w końcu się zaczęło. Po 5 minutach poszliśmy. Chała, jakich mało.




Schreckowy ciastek jest tu niezwykle popularny.







Z balonów można zrobić wszystko.


A to kolacja. Tom Yum i makaron z kurczakiem. Ale jakieś wyjątkowe to nie było.


Pełno też reklamy Star Wars



A to śniadanko. I ten krzywy talerz.


Kiedy otrzymaliśmy klucze do pokoju na 18-tym piętrze, byliśmy pewni, że w pakiecie dostaniemy piękną panoramę King Konga, a tu niespodzianka... sami zerknijcie.



Jet leg many nadzieję opanowany. U nas jest 7 godzin do przodu w stosunku da czasu polskiego. Lecąc samolotem jakbyśmy przeskoczyli jedną noc. Spaliśmy tylko 3 godziny i kolejną noc spaliśmy już według czasu chińskiego.
Maniuś! Mają tu boczek!








Romuś! Jak ty byś się tu najadł!



Hong Kong to jakieś przepotężne szklano-betonowe mrowicho. Zdjęcia tego nie oddają, ale to miasto  wrze cały czas. Wymyślili alejki spacerowe nad ulicą i ludzkie fale płyną nimi we wszystkich kierunkach. Trasy dość dobrze oznaczone, choć i tak można się zgubić (nam się nie przytrafiło, bo prowadzi Pan Kierownik). Troszkę nam przykro, że nie ma pełnego składu Wyluzowanych, ale myślimy o Was i o tutejszej północy wypijemy za Wasze zdrowie oraz wszystkich czytelników bloga (zrobimy to już o 17.00 polskiego czasu, a Wy będziecie musieli jeszcze trochę poczekać). Wszystkiego Najlepszego Wszystkim.


5 komentarzy:

  1. Piotr udanego Nowego Roku, pięknych podróży i spełnienia marzeń. Życzenia oczywiście również dla wszystkich WYLUZOWANYCH. Zaczynam opisywać Kubę, także w wolnych chwilach będziesz mógł powspominać, pozdrawiamy Danusia i Andrzej

    OdpowiedzUsuń
  2. No muszę niestety.. Star Wars! <3
    Super jest fotka tato, jak podpierasz barierkę :)
    A ogrom miasita widać chyba najbardziej na tych nocnych fotkach.. Szok!

    OdpowiedzUsuń
  3. Tego jedzonka strasznie Wam zazdroszcze!! Swiateczne oswietlenie budynkow extra!!

    OdpowiedzUsuń
  4. Tego jedzonka strasznie Wam zazdroszcze!! Swiateczne oswietlenie budynkow extra!!

    OdpowiedzUsuń