Internet przyspieszył, więc zabieram się za pisanie. Niestety zdjęcia nie są ułożone chronologicznie, gdyż wykonane są trzema aparatami i się nieco zmieszały. Na pierwszej fotce widoczne są na szklanym budynku ozdoby świąteczne, których jest tu cała masa i nocą pięknie ozdabiają ulice.
Rusztowanie... bambusowe.
Na każdym kroku wolna amerykanka. Brak jakiegokolwiek porządku budowlanego.
Standardy McDonalda odbiegają znacznie od europejskiego.
A tu najdłuższe schody ruchome. Ponoć pierwsze na świecie, ale nie sprawdziłem tego. Mają 800 metrów i rano wiozą ludzi do pracy w górę, a po południu w dół do domu.
No i w końcu znaleźliśmy najlepsze dla nas klimaty.
Robercik! Jakie tu pyszne zupki!
A to drukarnia. 6 metrów na metr.
Chyba większość sklepów stanowią te te ze zdrową żywnością (żeń szenie, grzyby, korzonki itp).
Hui sprzedawał lody.
A to dwie fotki apple store. Ogromny!
Menu z samolotu.
A to nasz hotel. Wszystko jest w nim krzywe. Nie ma pionowych słupów ani ścian. Sufity też są pod różnymi kątami. Aż się niedobrze robi. Nawet talerze i niektóre szklanki są krzywe.
A to już piękna rozświetlona noc. Poszliśmy na pokaz dźwięk i światło. Największy ponoć na świecie pokaz laserów rozstawionych na drapaczach chmur. Zajęliśmy sobie dobre miejsce i czekaliśmy godzinę. I w końcu się zaczęło. Po 5 minutach poszliśmy. Chała, jakich mało.
Schreckowy ciastek jest tu niezwykle popularny.
Z balonów można zrobić wszystko.
A to kolacja. Tom Yum i makaron z kurczakiem. Ale jakieś wyjątkowe to nie było.
Pełno też reklamy Star Wars
A to śniadanko. I ten krzywy talerz.
Kiedy otrzymaliśmy klucze do pokoju na 18-tym piętrze, byliśmy pewni, że w pakiecie dostaniemy piękną panoramę King Konga, a tu niespodzianka... sami zerknijcie.
Jet leg many nadzieję opanowany. U nas jest 7 godzin do przodu w stosunku da czasu polskiego. Lecąc samolotem jakbyśmy przeskoczyli jedną noc. Spaliśmy tylko 3 godziny i kolejną noc spaliśmy już według czasu chińskiego.
Maniuś! Mają tu boczek!
Romuś! Jak ty byś się tu najadł!
Hong Kong to jakieś przepotężne szklano-betonowe mrowicho. Zdjęcia tego nie oddają, ale to miasto wrze cały czas. Wymyślili alejki spacerowe nad ulicą i ludzkie fale płyną nimi we wszystkich kierunkach. Trasy dość dobrze oznaczone, choć i tak można się zgubić (nam się nie przytrafiło, bo prowadzi Pan Kierownik). Troszkę nam przykro, że nie ma pełnego składu Wyluzowanych, ale myślimy o Was i o tutejszej północy wypijemy za Wasze zdrowie oraz wszystkich czytelników bloga (zrobimy to już o 17.00 polskiego czasu, a Wy będziecie musieli jeszcze trochę poczekać). Wszystkiego Najlepszego Wszystkim.

























































jadl bym tam caly czas!!
OdpowiedzUsuńPiotr udanego Nowego Roku, pięknych podróży i spełnienia marzeń. Życzenia oczywiście również dla wszystkich WYLUZOWANYCH. Zaczynam opisywać Kubę, także w wolnych chwilach będziesz mógł powspominać, pozdrawiamy Danusia i Andrzej
OdpowiedzUsuńNo muszę niestety.. Star Wars! <3
OdpowiedzUsuńSuper jest fotka tato, jak podpierasz barierkę :)
A ogrom miasita widać chyba najbardziej na tych nocnych fotkach.. Szok!
Tego jedzonka strasznie Wam zazdroszcze!! Swiateczne oswietlenie budynkow extra!!
OdpowiedzUsuńTego jedzonka strasznie Wam zazdroszcze!! Swiateczne oswietlenie budynkow extra!!
OdpowiedzUsuń