środa, 14 marca 2012

Wessani!

No i Bangkok nas wessał. Tak bardzo się staraliśmy, tak bardzo przygotowaliśmy, ale on i tak nas wessał. Na szczęście równie szybko nas wypluł. Ale od początku. Postanowiliśmy udać się do dzielnicy Patpong, czyli dzielnicy nocnych uciech. Na dwóch ulicach rozstawiają się budy z handlarzami i mini restauracyjkami. Zaczynają stawiać od 16.00 i o 18.00 już dzielnica tętni życiem do późnych godzin nocnych. Potem wszystko zwijają, aby się przespać i nazajutrz wracają, aby ponownie rozbić swoje obozowisko. Najpierw pojedliśmy diabelsko ostre zupki, Romek wsunął wielką rybę, Robert pieczone krewety, Waldek ryż z kurczakiem curry, a ja grillowaną wieprzowinę. Później zjedliśmy coś jeszcze, ale nawet nie wiem jak to opisać.  Takie było dziwne. Żaden z nas nie zdecydował się na jaja z grilla, czyli 3 jajka przebite długim patyczkiem i grillowane. Ale w jajach nie było tego białego i żółtego, tylko są … kurczaczki. Połaziliśmy trochę i w końcu postanowiliśmy wejść na Ping Pong Schow, czyli wieczór cudów prezentowany przez urocze Tajki. Dokładnie i wielokrotnie zapytaliśmy o cenę. Najpierw pytaliśmy naganiacza, potem wpuszczającego i w końcu kelnerek. Wszyscy zgodnie mówili, że cena to 100 bathów (10 zł), a w tym jest jedno piwo lub drink. Panie namawiały nas na drinka, ale my wzięliśmy po zamkniętym piwie (dla bezpieczeństwa). Zaraz spotkała nas miła niespodzianka. Dostaliśmy gratis drinki. Czy były dobre – nie wiemy, bo zabroniłem kolegom ich wypić. Dobrze się przygotowałem na ten wieczór (tam mi się zdawało). Piękne tajki okazały się nieco przyciężkawe, podobnie zresztą jak i ich biusty. Schow był, ale trochę obrzydliwy. Oprócz nas siedziało jeszcze około 10 osób, ale się im nie przyglądaliśmy. Wytrzymaliśmy może 10 minut i postanowiliśmy spadać. Kiedy wstaliśmy, wstały wszystkie osoby na sali i wyprzedziły nas w naszej podróży do drzwi. Dostaliśmy do ręki rachunek 5200 bathów i nie było żadnych szans na wytłumaczenie, że przecież przy wejściu miało być 400. Zaczęła się kłótnia. Nie wiedzieć czemu przed wyjściem z hotelu, postanowiliśmy nie brać ze sobą plecaczków. Jako kierownik zamieszania nie miałem zatem portfela, kart, nawet telefonu. Z kieszeni wysupłałem 2500 bathów i koledzy doskładali do trzech tysiączków. Po długich negocjacjach wypuszczono nas. Było ciężko. Miny tubylców wskazywały, że bez zapłaty całej kwoty nie mamy szansy opuścić tego lokalu, więc musimy uznać za wielki sukces wyjście na ulicę. Na szczęście nie wypiliśmy tych drinków, a dla bezpieczeństwa nawet piwa. Frycowe trzeba płacić. Show okazał się wielkim niewypałem pod każdym względem. Nie będę opisywał szczegółów wyczynów pań, bo naprawdę było do d… Po kieszeniach mieliśmy jeszcze pochowane trochę kasy, więc wróciliśmy tuk-tukiem do hotelu i długo komentowaliśmy nasz wieczór. Wstydzić się, martwić, denerwować? Nie! Doszliśmy do wniosku, że cieszyć. Bo choć nas Bangkok wessał, udało nam się wyzwolić tracąc tylko 300 złotych. Uznaliśmy, że to dobra cena za nasze doświadczenie. Chłopcy z filmu Kac Vegas zapłacili znacznie drożej, a my byliśmy już tak blisko nich. Nawet nasza przygoda miała miejsce w tym samym miejscu Bangkoku. Tyle że my mamy jeszcze większy apartament J. Dzisiaj zmieniamy kierunek zwiedzania na świątynie i chyba niech tak już pozostanie. Zastanawiałem się tylko czy nie zmienić nazwy bloga na wessani, albo na wypluci. Ale nie. Jesteśmy znów wyluzowani i gotowi na nowe przygody.







3 komentarze:

  1. no ciekawa jestem ile w tym wszystkim prawdy, ale znajac ostroznosc mojego meza moze tak i bylo? okaze sie, ktory przyjedzie bez palca? buziaki dla wszystkich basia

    OdpowiedzUsuń
  2. WOW!!!!!!!!!!!!
    Całe szczęście,że Was wypuścili z tego klubu i nie musieliście nic odpracować :P
    po 1szej opowieści PING-PONG wydawał sie dużo bardziej atrakcyjne niż teraz.
    Nie przejmujcie się :P przeciez to dopiero początek Waszego szaleństwa!!! uściski :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Tato, cieszcie się że nie chcieli żadnych fantów.. :):)

    Weronika.

    OdpowiedzUsuń