poniedziałek, 10 lutego 2014

Canaima

Minęły kolejne dwa dni. Dolecieliśmy do Canaimy. Dzikie miejsce w górach. Nie ma tu dróg. Przybyć tu można jedynie samolotem. A że pas startowy niezbyt długi, to tylko małymi samolotami, takimi zabierającymi do 20 osób. Zasięgu komórkowego tu nie mamy w ogóle, internetu też brak. Dlatego wyślę tego posta dopiero po przybyciu do jakiejś cywilizacji. Mieszkamy w małym ośrodku przy samej rzece. A rzeki są tu wielostopniowe, czyli pełno wodnych kaskad. Popływaliśmy z indiańskim przewodnikiem po rzece i połaziliśmy po okolicznej dżungli. Nie brak było kąpieli. Było to fajne, ale mieliśmy duży niedosyt, gdyż nasz plan był zupełnie inny. Mieliśmy popłynąć 6 godzin rzeką, a następnie dwie godziny przedzierać się przez dżunglę, aby dojść do największego wodospadu świata Salto Angel, w którym woda spada sponad 900 metrów. Potem miał być nocleg na dworze w hamakach i nazajutrz tą samą drogą powrót. Niestety, kiedy dotarliśmy do Canaimy, okazało się, że poziom wody jest tak niski, że dopłynąć się nie da i zrealizujemy alternatywny plan, czyli łażenie po dżungli, o którym już pisałem i nazajutrz lot awionetką, aby podziwiać wspomniany największy wodospad i jakiś trekking, oraz zwiedzanie „autentycznej” indiańskiej wioski. No i polecieliśmy. Niestety, rano pogoda nie pozwalała na oglądanie wodospadu, zatem wylądowaliśmy u Indian. Wioska okazała się czystą komercją. Jakaś bzdura dla turystów. Trecking był króciutki, ale fajny. Szliśmy kanionem do pięknego wodospadu, gdzie mogliśmy zażyć orzeźwiających kąpieli. Po obiedzie, w pełnej ciekawości, czekaliśmy na awionetkę. No i nadszedł czas startu i nadzieja na zobaczenie największej atrakcji Wenezueli, czyli Salto Angel. Niestety, pogoda i tym razem nie była dla nas korzystna i czym prędzej wróciliśmy do naszego ośrodka. Na domiar złego okazało się, że już od kilku dni można było dopłynąć do wodospadu. Spotkaliśmy Polaków, którzy  opowiadali nam o swojej wczorajszej wyprawie. Żeby nas całkiem dobić, usłyszeliśmy, że to piękny widok i wyciska bez problemy łzy wzruszenia. Czyli wielka wpadka naszych organizatorów. Cel nadrzędny całego wyjazdu nie został osiągnięty.  Dzisiaj mamy lecieć do delty Orinoko o 11.00 i mamy jeszcze maleńką nadzieję, że jeśli (mówiąc nomenklaturą papuaskich pilotów) okienko się otworzy, to wcześniej awionetką polecimy do Salto Angel. Ciekawostka: Nazwa Salto Angel nie oznacza spadającego czy też upadłego Anioła, ale pochodzi od nazwiska jego odkrywcy – Jimmiego Angela. Otóż ten pilot, w bodajże 1937 roku, lecąc nad Wenezuelą ujrzał to cudo natury. Dwa lata później wraz z kolegami przyleciał z powrotem w to bajkowe miejsce i wylądował na górze. Niestety, samolot ugrzązł i nie dało się go uruchomić. Załoga przez 11 dni schodziła z góry i szczęśliwie dotarła do jakiejś indiańskiej cywilizacji i dalej łodziami wrócili do rodzin. Ale mieliśmy też coś na osłodę. Poszliśmy do wioski indiańskiej (na zapleczu naszego ośrodka), nie dla turystów, ale do lokalesów. Żyją biedniutko, choć mają szkołę, kościół i boisko do gry. Ale jedno rozwaliło nas doszczętnie. Wioska 2000 osób. Dzieci może 200. Tak oceniamy i na pewno dużo się nie mylimy. A tu w centrum wioski mały amfiteatr z zadaszeniem. I nieważne, że wszystko z betonu. Ważne, co w środku. A tam około dwudziestka dzieciaków tworzy zespół smyczkowy. Z Romkiem się popłakaliśmy. Siedzieliśmy wszyscy z otwartymi gębami i nie mogliśmy słowa z siebie wydusić. Po kilku przepięknie, bez fałszu, zagranych utworach pogadaliśmy i postanowiliśmy iść do sklepu i kupić im wór słodyczy. Ale w sklepie ich nie było. No to wzięliśmy 10000 boliwarów i 100 dolarów i wręczyliśmy im na rozwój ich muzyki. Dla nich to około 5 pensji. Bardzo się ucieszyli i potem zagrali jeszcze nam na pożegnanie jakiś utwór wenezuelski. To były naprawdę piękne chwile, nie wiem, czy nie najpiękniejsze na tym wyjeździe. Taka rekompensata za ewidentną wpadkę naszych organizatorów.
            Może jeszcze słów kilka o tubylczym jedzeniu. Na obiad jemy zazwyczaj kurczaka, a na kolację kurczaka. Zupa najczęściej jest z kurczaka. Trochę przesadzam, bo chyba dwa razy była pyszna ryba i kilka razy mieliśmy wołowinę. Śniadanie to arepy, czyli placki kukurydziane, najczęściej smażone na głębokim oleju, bardzo tłuste, czasem wręcz ociekające olejem, a do tego jakiś omlet lub jajecznica i plaster sera żółtego i drugi szynki. Do tego kawa i świeży sok z guawy, arbuza, jeżyn lub papai. Wieczory w Canaimie spędzamy w tubylczej dyskotece. W sobotę było dużo ludzi i tańce (bez naszego udziału), ale wczoraj byliśmy sami i nawet dorwaliśmy się do stołu DJ-eja i sami komponowaliśmy repertuar. Do tego caipirinia, czyli jedna pocięta limonka, dużo cukru, wszystko rozgniecione i wymieszane, dalej 8/10 rumu, 1/10 wódki i 1/10 syropu miętowego. Ależ to wali. Trzy drinki ciężko nawet przez kilka godzin wytrzymać. Ale jak widzicie, jest 6.00 rano i dobrze się trzymam pisząc do was. Tęcza na zdjęciu jest specjalnie dla Basi. W naturze wyglądała z okien samolotu przepięknie – na fotce zrobiła się jakaś uboga w kolory.

            Może jeszcze słów kilka o ludziach. Są mało uprzejmi i nieufni. I to tutaj, może z bardzo małymi wyjątkami, standard. Nikt się nie uśmiecha. Ruszają się gorzej jak muchy w smole. Mają może 10% wydajności Europejczyka i naprawdę w wielu przypadkach nie jest to przesadą. Notorycznie się spóźniają i wszystko trwa 20 minut. I nieważne, że czasem to 20 minut ma dwie godziny, a czasem tylko 10. Nie mają poczucia czasu. Żyją od świtu do zmierzchu i chyba tylko wschody i zachody słońca są ich wyłącznym wyznacznikiem czasu.




















































Samolot Jimmy Angela ściągnięty z gór.




21 komentarzy:

  1. Dzieki kochanie za tecze, faktycznie kolorkow na zdjeciu brak, ale po co mam wyobraznie? Cudowne fotki!!! Piekne miejsca, ale po woli myslcie o domku. Usciski dla wszystkich. Buziaki dla kierownika. Zona kierownika.

    OdpowiedzUsuń
  2. A ten kwiatek na 12 zdjeciu tez dla mnie? Takiego jeszcze nie widzialam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kochanie! Wszystkie piękne kwiatki są dla Ciebie.

      Usuń
  3. Basiu czy Ty myślisz,że jak jesteś żoną kierownika to wszystko musi być dla ciebie!!!!Jestem zazdrosna o te kwiatki,o tęczę nie bo w Raszowie miewam ładniejsze!
    A Ty Piotr nie bądź takim egoistą,wszystko tej Basi i Basi.Czyżbyś nie lubił swoich miłych koleżanek???Wywiozłeś nam chłopaków na drugi koniec świata i nawet na otarcie łez nie dostajemy choćby małego kwiatuszka!!!!Jestem oburzona!!!!
    Woź-ski już więcej nigdzie nie pojedzie z takim kolegą!
    Widzę ,że macie tam jak w raju a ci ludzie,o których piszesz,że nigdzie się nie śpieszą i za niczym nie gonią-są po prostu szczęśliwi.
    Jak będziesz wysyłał kwiatki dla swoich koleżanek to nie zapomnij o dzieciach bo one tu też wyczekują na jakieś wyróżnienia i pozdrawiają wujka Piotrka.
    Pozdrawiamy wszystkich wyluzowanych.!!
    Dorota i Ignaś

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dla dzieci są zwierzątka. Dla Basi są kwiatki. Dla pozostałych Pań ich mężowie powinni mms-y wysyłać. Przecież żona by mnie do domu nie wpuściła gdybym zaczął kwiatki obcym kobietom wysyłać.

      Usuń
  4. Popieram Dorotę.....My też czekamy na swoich facetów i ciężko pracujemy a kwiatka ani nawet listka od kwiatka dla nas nie ma......Zuza tak wypatruje Was na zdjęciach, ze nawet wypatrzyła Rudą na zdjęciu nr 45 i wielce zdziwiona co tam ona robi, hehe, jeśli przecież przed chwilą stała przy oknie i jęzorem śliniła szybę.....tak więc pamiętajcie panowie że Pań jest troszkę więcej i małych dzieci równie mocno tęskniących też jest odrobina......
    Przesyłamy sto buziaków
    Agata i Zuza :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też wypatrzyłam Rudą na zdjęciu! I uśmiałam się po pachy. Ruda ma coś w sobie z podróżnika więc w cale bym się nie zdziwiła gdyby tam dotarła.... :):)

      Usuń
  5. A ja jeszcze dodam,iż wygląda na to ,że tylko kierownik pamięta o swojej żonie a reszta to tak jakby sami samotni.
    Dorota.

    OdpowiedzUsuń
  6. Romuś, nie czytasz postów a koncert za 3 tyg.
    Jedziemy z Tobą, Fafułą i Baryłą na Camel do Stuttgartu 6-7. 03 ( 2 dni, hotel), daj znak że tak.
    Pzdr. dla chłopaków - Juri

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Aha jeżeli boisz się Doroty to będę apelował. Dorciu APELUJĘ !!!!!!!!!!
      Juri

      Usuń
  7. I po raz kolejny zgodzę się z Dorotą.....Kierownik wciąż wspomina o swojej ukochanej żonie, przesyła miłe słowo i dziesiątki kwiatów.......a reszta Wyluzowanych........ milczy.........echooo....;) Czy tak są zafascynowani światem dookoła że nie pamiętają o bożym świecie ? Ciekawe jak byśmy My - Wasze Panie wyjechały np. na okrągły miesiąc........czy Panowie siedząc w domku i zajmując się przyziemnymi codziennymi sprawami byli by zadowoleni, hehe.......znam odpowiedź!
    Agata

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba niestety byliby zadowoleni... :) Byliby zadowoleni, że mają ciszę i spokój, tacy już oni są.

      Usuń
    2. Wasi mężowie cały czas wspominają swoje ukochane Panie. Musi wam to na razie wystarczyć. Ponoć bardzo tęsknią :)

      Usuń
  8. p.s.
    opowieść o koncercie zagranym dla Was przez dzieciaki.......wzruszająca, naprawdę, i chylę czoła za pozostawienie tej gromadzie uzdolnionych dzieciaków pewnie dla nich znaczącej kwoty pieniędzy....super

    OdpowiedzUsuń
  9. Wyluzowani - kwiaty dla swoich PAŃ koniecznie wysyłajcie bez much :) Bardzo mnie interesuje, jak Wam się sprawdziły kroksy w wędrówce po buszu?! Wodospad Salto Angel obcykałam sobie w gooogle i jestem usatysfakcjonowana. Że się W-ski wzruszył, to żadna nowość, ten gość "ma płacz na wierzchu" i za to go lubię! Teraz wiem dlaczego on się kąpie w koszulkach, on je po prostu pierze! Biznesmenów dziwi powolność "tambylców"...ich rytm życia wyznaczają wschody i zachody słońca, albo sprawdza się tam nasze powiedzonko, że SZCZĘŚLIWI CZASU NIE LICZĄ ! Pozdrawiam, Wasza fanka - Genevieve

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Crocsy jak zawsze super. A czy tubylcy są szczęśliwi? Z tym chyba jest różnie.

      Usuń
  10. Do Roberta::::::::::::::: do zdjęć wciągaj brzuch!!!!

    OdpowiedzUsuń
  11. Panowie nie przejmujcie sie tak bardzo swojmi Paniami..............korzystajcie z zycia .........
    ZESTRESOWANY

    OdpowiedzUsuń
  12. Juri Ty mi żadnych koncercików nie wymyślaj! 5,6.03 jesteśmy w Poznaniu i bez gadania.Nawet nie chcę słyszeć ,że Wo-ski gdzieś pojedzie .Chyba,że ze mną !! Teraz ja idę na urlop a mój Pan niech się bierze do pracy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    OdpowiedzUsuń