Dzień pierwszy zwiedzania. Dzisiaj trochę historii i ogólnej wiedzy na temat kraju. Nie będę tego streszczał, bo pewnie dla was mało ciekawe, a dla mnie dużo pisania.
Polska flaga, czyli Ambasada Polska.
Plumerie (inaczej forgipani) są tu bez listków.
A poniżej jeepney. Kiedy po wojnie Amerykanie wracali do domu, sprzedawali swoje jeepy po dolarze. I tubylcy je kupowali. Potem je powydłużali, poozdabiali, z czasem wymienili silniki na japońskie i stworzyli środki publicznej najtańszej komunikacji. Są ich tutaj tysiące. Piękne, choć ostatnimi laty mniej kolorowe. Kiedyś były wielobarwne, dziś już nieco mniej.
Targ kwiatowy.
Takich felg jeszcze nie widzieliśmy.
I smutna strona tego rejonu świata - koty bez ogonów.
A poniżej... groby. To chiński cmentarz. Jeździ się po nim samochodem, jak po normalnym osiedlu. Groby to domy. A w środku nawet są kuchnie i łazienki. Czasem rodzina przyjeżdża na cały dzień, więc muszą mieć gdzie załatwiać codzienne potrzeby.
Filipiny to chyba jedyne miejsce na świecie, gdzie w jednym miejscu spotkać można Matkę Boską, Chrystusa i Buddę.
Są tu bardzo nowoczesne dzielnice z pięknymi drapaczami chmur, ale też biedniejsze bloki i czasem wręcz slumsy.
Centralnie na poniższej fotce jest wieżowiec o kolorze nieba. Chwilami wręcz znika z pola widzenia.
A to piekny hotel Sofitel. Schodami płunie woda. Jak oni wchodzą do hotelu?
A to dwie fotki dla Basi i Dorotki. Zobaczcie jaki fajny mur z roślin. Jak się przyjrzycie, to zauważycie liczne doniczki ustawione w kilkunastu chyba poziomach.
A to cmentarz żołnierzy amerykańskich i filipińskich. Tak pięknej trawy jeszcze nie widziałem. Liczne groby robią mocne wrażenie.
A na koniec BHP. Na dużej wysokości tak się maluje domy. Na jednej rurze i druga tylko do podtrzymania i asekuracji. Wielka oszczędność rusztowań.
A to widok z naszego hotelu. Nowoczesność zmieszana ze slumsami.
No to na dzisiaj tyle. Teraz siedzimy na dachu hotelu, gdzie mamy basen, popijamy zimne piwko (kto może) i się lenimy. Wieczorkiem idziemy do miasta. Jak przeżyjemy, to jutro coś napiszemy. W końcu to Manila. Mówią, że jak jest wypadek na drodze, to trzeba szybko uciekać, bo każdy ma giwerę i różnie się może skończyć. Obiecujemy, że będziemy chodzić po pasach i uważać na samochody :-). Naraźki.
zdjęcia robią wrażenie.....jak zwykle zresztą z Waszych podróży, miejsce niesamowite......ale faktycznie trochę niebezpiecznie...więc uważajcie na siebie Panowie :) pozdrawiamy z zimnej, ciemnej i deszczowej Polski.
OdpowiedzUsuńCześć Panowie.
OdpowiedzUsuńDziękuję za zdjęcia roślinek,świetny pomysł na niepielenie !
A ptaszków proszę nie jadać bo ja nie po to je dokarmiam przez całą zimę !!!!!!!!
Pozdrawiamy .
D.J. i I.W.
Nareszcie jakiś odzew i fotki... Miło was widzieć w koszulkach i z nowym gadżetem. Jak tak dalej pójdzie, to trzeba będzie pomyśleć o muzeum, chociaż może na razie o Izbie Pamięci Wyluzowanych. Apteczka pierwszej pomocy (odkażacz) jak zwykle na miejscu (czyli u Romka). Tak trzymać. Pozdrowaśki. Waldek
OdpowiedzUsuń