środa, 28 stycznia 2015

Manila day

Dzień pierwszy zwiedzania. Dzisiaj trochę historii i ogólnej wiedzy na temat kraju. Nie będę tego streszczał, bo pewnie dla was mało ciekawe, a dla mnie dużo pisania.




Polska flaga, czyli Ambasada Polska.




Plumerie (inaczej forgipani) są tu bez listków.









A poniżej jeepney. Kiedy po wojnie Amerykanie wracali do domu, sprzedawali swoje jeepy po dolarze. I tubylcy je kupowali. Potem je powydłużali, poozdabiali, z czasem wymienili silniki na japońskie i stworzyli środki publicznej najtańszej komunikacji. Są ich tutaj tysiące. Piękne, choć ostatnimi laty mniej kolorowe. Kiedyś były wielobarwne, dziś już nieco mniej.





Targ kwiatowy.


Takich felg jeszcze nie widzieliśmy.



I smutna strona tego rejonu świata - koty bez ogonów.


A poniżej... groby. To chiński cmentarz. Jeździ się po nim samochodem, jak po normalnym osiedlu. Groby to domy. A w środku nawet są kuchnie i łazienki. Czasem rodzina przyjeżdża na cały dzień, więc muszą mieć gdzie załatwiać codzienne potrzeby.



Filipiny to chyba jedyne miejsce na świecie, gdzie w jednym miejscu spotkać można Matkę Boską, Chrystusa i Buddę.






Są tu bardzo nowoczesne dzielnice z pięknymi drapaczami chmur, ale też biedniejsze bloki i czasem wręcz slumsy.


Centralnie na poniższej fotce jest wieżowiec o kolorze nieba. Chwilami wręcz znika z pola widzenia.


A to piekny hotel Sofitel. Schodami płunie woda. Jak oni wchodzą do hotelu?


A to dwie fotki dla Basi i Dorotki. Zobaczcie jaki fajny mur z roślin. Jak się przyjrzycie, to zauważycie liczne doniczki ustawione w kilkunastu chyba poziomach.



A to cmentarz żołnierzy amerykańskich i filipińskich. Tak pięknej trawy jeszcze nie widziałem. Liczne groby robią mocne wrażenie.








A na koniec BHP. Na dużej wysokości tak się maluje domy. Na jednej rurze i druga tylko do podtrzymania i asekuracji. Wielka oszczędność rusztowań.


A to widok z naszego hotelu. Nowoczesność zmieszana ze slumsami.



No to na dzisiaj tyle. Teraz siedzimy na dachu hotelu, gdzie mamy basen, popijamy zimne piwko (kto  może) i się lenimy. Wieczorkiem idziemy do miasta. Jak przeżyjemy, to jutro coś napiszemy. W końcu to Manila. Mówią, że jak jest wypadek na drodze, to trzeba szybko uciekać, bo każdy ma giwerę i różnie się może skończyć. Obiecujemy, że będziemy chodzić po pasach i uważać na samochody :-). Naraźki.

3 komentarze:

  1. zdjęcia robią wrażenie.....jak zwykle zresztą z Waszych podróży, miejsce niesamowite......ale faktycznie trochę niebezpiecznie...więc uważajcie na siebie Panowie :) pozdrawiamy z zimnej, ciemnej i deszczowej Polski.

    OdpowiedzUsuń
  2. Cześć Panowie.

    Dziękuję za zdjęcia roślinek,świetny pomysł na niepielenie !
    A ptaszków proszę nie jadać bo ja nie po to je dokarmiam przez całą zimę !!!!!!!!
    Pozdrawiamy .
    D.J. i I.W.

    OdpowiedzUsuń
  3. Nareszcie jakiś odzew i fotki... Miło was widzieć w koszulkach i z nowym gadżetem. Jak tak dalej pójdzie, to trzeba będzie pomyśleć o muzeum, chociaż może na razie o Izbie Pamięci Wyluzowanych. Apteczka pierwszej pomocy (odkażacz) jak zwykle na miejscu (czyli u Romka). Tak trzymać. Pozdrowaśki. Waldek

    OdpowiedzUsuń