Niestety nie udało się popłynąć na Big Fisha. Pogoda nie pozwoliła. Zatem dzisiaj jedziemy na jakieś piękne plaże, a wieczorem o zachodzie słońca będziemy podziwiali świątynię Tanah Lot. To takie bajeczne miejsce. Jutro i pojutrze zostajemy na miejscu. A dlaczego? 23 marca jest Nyepi Day, czyli cichy dzień, czyli Nowy Rok. Tutaj datę nowego roku wyznacza się według faz księżyca. W tym roku przypada na pojutrze. Już od wczorajszego poranka trwają obrzędy z nim związane. Jest całą masa procesji, w których uczestniczą tysiące ludzi. Wszyscy ubrani na biało noszą jakieś ołtarze. Procesje kończą się na plaży – gdzie nastąpi rytualne oczyszczenie. Na razie nie przyglądamy się temu zbyt blisko, bo po pierwsze, ciągle pada, a po drugie, kulminacja obrzędów przypada na jutro. Tubylcy robią papierowe demony dość dużej wielkości, malują je i odbędzie się konkurs. Potem będą je palili. Dzień jutrzejszy przeznaczamy na obserwowanie ceremonii. Natomiast pojutrze jest wspomniany „cichy dzień”. Nie wolno opuszczać hotelu. Wszystko jest zamknięte, nawet lotnisko. Basen też odpada. Musimy siedzieć w pokoju. Światło jest dopuszczalne tylko ściemnione w toalecie. Przelatujące na wyspą demony nie mogą widzieć śladów życia. Jest wtedy szansa na to, że wyspę ominą. Co my będziemy robić tego dnia? Pranie, porządek w zdjęciach (mamy już kilka tysięcy – Waldek to fotograficzny wariat), gra w karty i pewnie zakończymy pokojową imprezką. Bali jest magiczne, fascynujące, a ludzie niezwykli. Szalenie podoba mi się ich stosunek do życia – dharma. Balijczycy umieją się godzić ze swoim losem (karma). Jeśli jest dobrze, to dobrze, a jeśli źle, to też OK. Umieją się ze wszystkim pogodzić. Wierzą, że wszystko, co ich spotyka w życiu, ma wpływ na ich istnienie obecne, a ta także po śmierci. Kierują się zasadą dobrego zachowania, rozsądnej mowy i czystych myśli. Widać to wszędzie. Nikt się nie obraża z powodu, że nie skorzystasz z jego usług. Jeśli nawet targujesz się z nim i odchodzisz bez kupienia nawet drobiazgu, to on i tak się do ciebie uśmiechnie i cię pozdrowi. Czasem zaczepią cię na ulicy i spytają, skąd jesteś. Na słowo Polandia zawsze się uśmiechają i pozdrawiają (kierowca, który wiózł nas na rafting, wiedział, że nasza flaga to jakby ich, tyle że odwrócona kolorystycznie). Nic więcej nie chcą. Dwa słowa zamienione z tobą są dla nich radością. Niezwykły kraj, magiczni ludzie.
Naraźki
Podoba mi się to powiedzenie.. Jeśli jest dobrze, to dobrze, a jeśli źle, to też OK. Wartoby je wcielić w zycie :)
OdpowiedzUsuńa apropo aury to rzeczywiście Bali jest magiczne, buziaki!!
Jak nic najbliższe wakacje na Bali, skoro tak zachwalacie :) Nic tylko zazdrościć i was pozdrawiać. Czekam z niecierpliwością na zdjęcia :)
OdpowiedzUsuńPozdrawiam - Weronika