środa, 28 marca 2012

Singapur!


Już jesteśmy w Singapurze. Wróciliśmy do cywilizacji. I to do bardzo konsumpcyjnej, bezdusznej i zapracowanej cywilizacji. Miasto ma swój bardzo specyficzny klimat. Ludzie zalatani, zapracowani, mało uprzejmi. Już taksówkarz dał się poznać z tej złej strony. Nie odezwał się do nas ani razu. To zalatanie widać na przykładzie metra, kiedy wychodzą z pracy. W metrze nadrabiają zaległości. To niesamowity widok, jak w obrębie zasięgu wzroku masz kilkadziesiąt osób i wszyscy mają w ręku komórki. Albo sms-ują, albo słuchają muzyki, albo grają. Ale komóra w łapie to podstawa. Postaramy się zrobić zdjęcie. Hotel mamy „EXTRA”. Pokój o powierzchni… 5m2. Tak, tak. To nie przesada. Mieści się w nim łóżko (niepełnowymiarowe – china-size), miejsce, w którym można pionowo postawić dwie walizki, plac umożliwiający otwarcie drzwi do wewnątrz pokoju oraz biurko i krzesło. Można? Można! Łazienka jest jeszcze lepsza. Ma około 1m2. A w tym umywalka, ubikacja i prysznic. Jak to możliwe? Prysznic bierze się w miejscu, gdzie standardowo stoi sikający facet. Oczywiście leje się woda po desce, ale nie ma innego wyjścia. Po zaaklimatyzowaniu się w warunkach hotelowych pojechaliśmy metrem zobaczyć największą (ponoć) fontannę świata. Nie zrobiła na nas wrażenia i nie wiemy, pod jakim względem jest naj. Może najbrzydsza? Kolacja w chińskiej dzielnicy. Romek powiedział, że nie odpuści kaczki. No i była. Najpierw kelnerka pokroiła ją na małe płatki i poczęła zawijać je w małe placuszki, dodając warzyw i specjalnego sosu. Magdo i Tomku! To dokładnie wasza receptura. Była pyszna, ale i tak wolę, jak ją przyrządzają moje dzieci. Jeśli jeszcze jej nie jadłeś, to wproś się do Madzi i Tomka. Resztę pani podpiekła i pokroiła, dodając sos. Do tego makaron z warzywami i ryż z krewetkami. Potem zaliczyliśmy jeszcze pierożki chińskie na cztery sposoby i udaliśmy się spacerkiem do hotelu. Po drodze odwiedziliśmy jeszcze stary kolonialny hotel Raffels. Uwielbiam ten obiekt. Jest cudny. Ja w ogóle mam jakiś dziwny sentyment do kolonialnych obiektów. Może w poprzednim życiu mieszkałem na Kubie? Pamiętam też, jak z Basią mieszkaliśmy w Nicaragui w takim zabytkowym budynku przy centrum starego miasta. Naprawdę moje oczy się wtedy cieszą. W Raffels poszliśmy do baru na piętrze. To bardzo kultowe miejsce. Już przed laty bogaci przychodzili tu sączyć drinki, przegryzając orzeszkami ziemnymi. Do dzisiaj tak się dzieje. Na każdym stoliku stoi pudło z orzeszkami i łuska się je, wyrzucając łupinki… na podłogę. Pod nogami aż chrupie. Wypiliśmy tu Singapour Sling, czyli drink tak ważny dla mieszkańców tego kraju, jak mojito dla Kubańczyków. Do drinka przygrywał zespół, serwując stare znane kawałki. Spać poszliśmy po pierwszej. Dzisiaj udajemy się na bardzo skomercjalizowaną wyspę Santosa. Trochę nie pasuje ona do naszych upodobań, ale zaliczyć trzeba. Singapur to ponoć najczyściejsze miasto na świecie. Taką ma opinię, choć ja oddałbym palmę pierwszeństwa Nowej Zelandii. Za rzucenie niedopałka na ulicę lub wyplucie gumy można zostać ukaranym pracami publicznymi w żarówiastej koszulce z napisem wyjaśniającym przewinienie. Transmisja tych prac jest prowadzona w lokalnej telewizji.
No to chyba na tyle.
Naraźki
























8 komentarzy:

  1. A gdzie jest Piotr? Czyzby kupowal mi torebke?

    OdpowiedzUsuń
  2. to kiedy T i M zapraszają na kaczora??? nawiedzila mnie ochota... jak bylismy w ostatni weekend z Agą w Anglii to tez jedlismy - identyczną! najlepsza:)

    OdpowiedzUsuń
  3. kaczke w market deeping ... najlepsza!!!

    OdpowiedzUsuń
  4. chyba ktos bedzie mial torebke L.V. :) a na kaczke zapraszamy do market deeping - krotszy lot niz do singapuru.kh

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przyznam,że kaczor w MD był pyszny,ale Nasz też jest niczego sobie :P

      Usuń
  5. A tak wogóle to dzięki tato za pochwały :)))
    kaczkę Naszej produkcji masz jak banku ;)))

    OdpowiedzUsuń