Spotkaliśmy się na lotnisku. Odprawa nam się udała wyjątkowo. Facet pochodzenia arabskiego wziął sobie za cel przyjąć nas wzorowo. Długo wyszukiwał nam miejsca w samolotach (trzy loty), abyśmy byli obok siebie. I się udało. A przy tym była kupa śmiechu. Gość się wygłupiał, że nas wysyła do Las Vegas. Loty były tak ułożone, że na przesiadki mieliśmy po 45 minut. A że były opóźnione, to biegaliśmy od bramki do bramki. No i oczywiście obawialiśmy się, że nasze bagaże nie będą równie szybkie. Ale się myliliśmy. Dotarły w komplecie. Lot z Monachium do Lizbony odbywał się chyba jakimiś bocznymi "drogami" bo trzepało niemiłosiernie. Ale za to do Caracas była jakaś super nowa autostrada. Na lotnisku czekał na nas Tomek Klimek, który będzie z nami niemalże do końca wyprawy. Przez kilka lat niemal mieszkał na stałe w Wenezueli i zna ją bardzo dobrze. Przyleciał tu teraz specjalnie dla nas. Zawsze Olga nam wyszukiwała miejscowych przewodników, a tym razem taka niespodzianka. Może Top Travel zmienia swoją strategię? A może to nagroda za wspólne podróżowanie od wielu lat? Do hotelu jechaliśmy około 40 minut. Było na tyle ciemno, że za dużo nie udało się zobaczyć. Dwie ciekawostki z drogi: Samochody oświetlenie miewają, ale nie wszystkie. Podobnie jak tablice rejestracyjne. Natomiast ciekawe są autobusy. Muzyka w nich gra jak czasem w Polsce w pojazdach młodzieży. Jakieś super sprzęty muzyczne walą tak głośną muzykę, że słychać ją dokładnie w sąsiednich pojazdach przejeżdżających obok. I ponoć jest to standard. Pasażerowie nie tylko jej słuchają, ale także śpiewają. Samo miasto Caracas ponoć jest nieciekawe. Osiedlono się tutaj z racji na fantastyczne położenie tego terenu. Na dużym wzgórzu (ponad 2500 mnpm) dolina, co daje wspaniałą wiosenną pogodę przez cały rok i temperaturę około 25 stopni. Niestety już dzisiaj dolina jest za mała i naród osiedla się na wzgórzach. Forma zabudowy pozostawia wiele do życzenia. Na płaskim terenie brzydkie wieżowce, na zboczach slumsy. Ponoć nawet policja się tam nie zapuszcza. Stolica jest naprawdę niebezpieczna. Ludzie strzelają do siebie z byle powodu. Kradzieże są codziennością. Kilka dni temu zuchwale okradziono autobus z... polskimi turystami. Nasz przewodnik już dwukrotnie miał przystawiony nóż do gardła i musiał pozbyć się tego co miał najbardziej wartościowe. My w Caracas spędzimy co prawda trzy noce, ale będzie to tylko nasza baza wypadowa. Czas jest tu przesunięty o 5,5 godziny. U nas jest później. Przed chwilą wybiła 6 rano. Jet leg nie daje mi spać. O 9.30 jedziemy do fabryki najlepszego rumu w tym kraju, a niektórzy nawet twierdzą, że i na świecie. Oczywiście czeka nas degustacja. Tomek obiecał nam, że nas jakoś do hotelu z powrotem doprowadzi :). Zresztą będzie miał do pomocy Roberta. Po przyjeździe do hotelu - usiedliśmy z Tomkiem (i przyniesioną przez niego torbą zamrożonego piwa) i trochę nam poopowiadał o tym co mamy w planie na najbliższe tygodnie. Powinno być fajnie. Jak sam stwierdził - mamy bardzo napięty plan. Będzie co pisać, ale pod warunkiem obecności internetu. Ale ponoć z tym nie powinno być problemu. Romek nas mile zaskoczył, wręczając uczestnikom koszulki polo z napisami "Wenezuela, 2014 i WYLUZOWANI". Ciekawostka - zatankowanie dużego zbiornika wiąże się z poniesieniem kosztu... jednego dolara. Tak, tak! Litr tego płynu kosztuje kilkanaście groszy. Dzisiaj kurs bolivara (tubylczej waluty) wynosi jeden do sześćdziesięciu. Dla nas to oznacza taniość. Wczoraj Tomek za 12 piw zapłacił 15 złotych. I to jakich piw. Z prawie gołą Wenezuelką na puszce. A wiedzieć musicie, że Wenezuelki są najczęściej wybieranymi dziewczynami na Miss Świata. Ponoć są piękne. Dzisiaj to sprawdzimy. Za pół godziny śniadanie. Jedzenie nie jest tutaj ostre, ale ponoć mają parę fajnych jedzonek. Po pierwsze fajne zupy z różnymi wkładkami (co cieszy szczególnie Roberta i mnie), dobre mięsa (steki to specjalność Ryśka) i wspaniałe placki z mąki kukurydzianej z wszelkimi możliwymi dodatkami. Jeszcze dwa słowa o hotelu. Niby cztery gwiazdki. Ale tylko lokalne gwiazdki, bo u nas może dostałby dwie. Ale oczywiście nie narzekamy. To Caracas. W innych miejscach ponoć będą małe hoteliki, co lubimy najbardziej.
No to pozdrówki. Idę budzić kolegów bo sam będę się nudził. Teraz u Was 12.00 a u nas 6.30. Już miałem iść do pokoju - a tu przemknęła obok mnie piękna wenezuelska łania. Chyba jeszcze troszkę posiedzę. One się budzą :). Yes, yes, yes!
Ja Ci dam: yes, yes, yes!!! Oby to nie byla Twoja ostatnia wyprawa! Basia
OdpowiedzUsuńNo właśnie czytam sobie spokojnie, wszystko fajnie i na koniec taki "klops" :p
OdpowiedzUsuńCoś czuję, że trzeba stworzyć kobiecą wersję "wyluzowanych".
Mamo, co Ty na to?? :)
Tylko się za bardzo nie wyluzujcie przy tych Wenezuelkach, bo naprawdę Was żony więcej nie puszczą :). Zdecydowanie popieram kobiecą wersję wyluzowanych!
OdpowiedzUsuńuuuuuhhhuuuhuu, pierwszy dzień i już drażnią swoje Panie....dobranoc Panowie....
OdpowiedzUsuńp.s. więcej fotek ......Zuza się dpopomina tatusia oglądać.....pozdrawiam Wszystkich Wyluzowanych....
hahahaha.....wenezuelska łania. jola juz cie nie pusci na zadna wyprawe za to excited "yes yes yes". hahahaha......pozdro.kat
OdpowiedzUsuń