Niestety dziś bez fotek. Na lotnisku wolny internet. Może za kilka godzin w hotelu?
Los Llanos, czyli wielkie równiny. Dużo tu zwierząt. Najniższa notowana
tu temperatura zimą o świcie spada nawet do 19 stopni. A najwyższa grubo ponad
40. Teraz jest pora sucha, co pozwala na wytropienie większej ilości zwierząt,
które gromadzą się przy wszelkiego rodzaju sadzawkach. Przy śniadaniu
pobawiliśmy się z tukanem, papugami, wiewiórką i poszliśmy obejrzeć zwierzęta
żyjące w pobliżu. Ranczo, w którym spaliśmy, położone jest na prywatnym terenie
o powierzchni 3600 hektarów. Ogromna posiadłość. Nam, Europejczykom, wydaje
się, że kajman to jakieś ogromnie niebezpieczne zwierzę. Ale szybko człowiek
się z nimi oswaja. Po jednym dniu przebywania w ich pobliżu, bez problemu
staliśmy na brzegu niewielkiego stawu, w którym żyły setki, jak nie tysiące
kajmanów. Po pewnym czasie człowiek nie zwraca na nie uwagi. Chyba że Romek.
Tubylcy chcieli nam wyłowić kajmana do zdjęć. Weszli do wody i patykami
próbowali go unieruchomić. A Romek nie mogąc na to patrzyć, wlazł do wody,
złapał gadzinę za ogon i szyję i wyciągnął go z sadzawki. Potem wystarczyło
gada umyć i był gotów do fotek. Chodziliśmy też po stepach szukając dzikich
zwierząt. W pewnym momencie w małym lasku coś łupnęło. To wielka iguana spadła
z drzewa. I tym razem tubylcy zaopatrzeni w kije próbowali unieruchomić tego
wielkiego jaszczura. Ale obok był Romek. Standardowo szyja, ogon i zwierz jest
już w rękach. Tubylcy ze strachu się odsuwali. Widzieliśmy też różne robactwa –
termity, czarne osy, mrówki. Ptaków cała masa w przeróżnych kolorach. Ogromne
ilości kapibar. Są to największe gryzonie świata wielkości małych świń. Dzisiaj
na śniadanie mieliśmy okazję pojeść ich mięso. Najpierw suszy się je na słońcu,
potem gotuje, rozszczepia włókna i podsmaża. A smak? Nigdy więcej. Paskudztwo.
Łowiliśmy piranie. Ale ani jednej nie złowiliśmy. Udało się natomiast wyłowić
inne ryby i dużo… żółwi. Ale żółwie, po zdjęciu z haczyka, puszczaliśmy do
wody. Natomiast rybka była pyszna. Dzisiaj spaliśmy na innym, większym ranczo.
Taka lokalna agroturystyka. Cała obsługa to wielka rodzina. Przy kolacji
zaserwowali nam dużą porcję muzyki. Przez cały nasz pobyt w Wenezueli nie
spotkaliśmy żadnych turystów z Europy czy choćby ze Stanów. A tutaj, na ranczo,
przybyła młoda para z Polski. Razem wieczorem ucztowaliśmy. Były też tańce z
lokalesami i wieczór zakończyliśmy nagą kąpielą w basenie przy szklaneczkach
cuba libre. Ranek to męczarnia. Głowy pękały. Teraz jesteśmy na lotnisku i przez
Caracas lecimy do Puerto Ordaz i dalej samochodem do Ciudad Bolivar. Spędzamy
tam jedną noc i lecimy do Canaimy. Ciekawostka: W Wenezueli bardzo dużo, a w
Caracas niemalże wszystkie kobiety mają podrasowane cycki. Wszystkie sterczą w
górę. Kształtne nie za duże, ale i nie za małe. Jeśli któraś z naszych
czytelniczek ma ochotę na tuning, to na pewno w Wenezueli chirurdzy mają największe
doświadczenie.
Jaka szkoda .że nie możemy Was podziwiać z tymi kajmanami.Z wielką niecierpliwością czekamy na zdjęcia,na pewno będzie co oglądać.Zastanawiam się jednak, co wy tak naprawdę pojechaliście tam podziwiać ?Faunę i florę czy sterczące cycki wenezuelskich kobiet?No nie wiem czy jest sens za Wami tęsknić?!!
OdpowiedzUsuńJa ci dam sterczace cycki!!!
UsuńWasze przygody sa fascynujace. Dobrze, ze tam macie Romcia! Tylko moze niech nie przesadza z ta odwaga!
OdpowiedzUsuńJak fajnie ,że już niedługo walentynki!!Panowie daleko w świecie a maile od "DARLING.PL" takie zachęcające.Czas zacząć szukać jakichś fajnych chłopaków-Basia co ty na to?Nie zapomnijcie Panowie,że my też możemy się POROZGLĄDAĆ!!!!!
OdpowiedzUsuńBingo! Wchodze w to! Zdzwonimy sie co do planu.
Usuń