sobota, 30 stycznia 2016

Ryby

Dziś popłynęliśmy na ryby. I żaden tam turystyczny rejs. Popłynęliśmy z prawdziwym rybakiem na tuńczyka. Łódź typu: "pająk" (będą fotki) i dwa motory peke-peke. Łowi się albo na błysk, albo na... haczyk z wentylkiem. Poniżej owe wentylki.



No to ruszamy!Nasz pan rybak - bardzo sympatyczny. Można powiedzieć, Balijczyk z krwi, duszy i kości.


Po około kilometrze mijaliśmy liczne łodzie. Wszelkie blanki (jak nazywamy tu białych), którzy zamieszkują czasowo tę okolicę, rano o 6.00 wybierają się łodziami wzorowanymi na rybackich na powitanie dnia z delfinami. Masa tego była (blanków). Delfinki i owszem, też pooglądaliśmy, po czym ruszyliśmy na łowy kilkanaście kilometrów w głąb oceanu.






Na oceanie tubylcy ustawili liczne takie oto konstrukcje w miejscach, gdzie rybki najlepiej biorą i wokół tych tratw odbywają się łowy.


Najpierw była nauka łowienia.


Wędka to nic innego jak plastikowy pojemnik podobny do naszych pięciolitrowych baniek na płyn do spryskiwaczy. Nawinięta jest tam długa, około 200 metrów gruba żyłka, zakończona cieńszą z haczykiem z blaszką lub wspomnianym wcześniej haczykiem z wentylkiem. Haczyk wbija się w woreczek z piaskiem i rzuca do wody na głębokość około 50 metrów. Wtedy energicznym ruchem ręki szarpie się żyłkę i woreczek się zrywa. Następnie krótkimi ruchami rąk, ale dość energicznie żyłkę wyciąga się z wody i ta wyciągnięta żyłka ląduje sobie bezładnie na dnie łodzi. Po wyciągnięciu, zaczepia się kolejny woreczek i czynności powtarza. I tak w kółko. Jak ryba weźmie, to ciągnie się żyłkę dłońmi. Można je sobie oczywiście nieźle pociąć. Wędek tu nie ma. To znaczy są, ale na małe akweny.



No i jest pierwsza ryba. Walczyła, wyskakiwała z wody. Nie chciała być zjedzona.




A to rodzice naszego rybaka. Znowu się fotki pomieszały.





Dobiliśmy do brzegu. Podróż powrotna o wiele milsza i przyjemniejsza, popychały nas fale. Oprócz delfinków widzieliśmy też skaczące tuńczyki. Jeden z nich wykonał skok równolegle do naszej łodzi, zaledwie trzy metry od nas.  




Sąsiedzi z rybą. 


Blaszka...


...i woreczek.




A to już przygotowane dzwonki na kolację. Ale się najemy!


Jutro ruszamy w dalszą drogę. Naraźki.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz