sobota, 2 stycznia 2016

Lao Cai

Oj jak dziwnie tu. Jakiekolwiek próby opisania tego kraju na nic się zdają. To trzeba zobaczyć. 87% ludności to buddyści, 8% stanowią katolicy. Reszta to jakieś drobne religie. Co ciekawe nie ma tu religii hinduskiej i nie ma też muzułmanów. Poruszanie się po drogach stanowi nie lada wyzwanie.  Można jeździć pod prąd, wymuszać, trzeba dużo trąbić, na motorze może jechać cała rodzina. Poza tym z pewnością Wietnamczyk jest wstanie więcej załadować na swój motorower aniżeli my do samochodu i to nawet kombi. Byliśmy w muzeum etnograficznym i poznaliśmy narodowości zamieszkujące ten kraj. Dziś jedziemy do ludów Hmong i Giai. Trochę autostradą, a trochę lokalnymi drogami. Podróż ma trwać około pięciu godzin. Tubylcy w górach poruszają się tylko pieszo. Nie uznają motorowerów i samochodów. Co ciekawe mieszkamy dziś w domu tubylców. I prawdopodobnie nie będzie to dom murowany. To farmerzy mieszkający z dala od wsi. Byliśmy też w zakładzie produkującym obrazy z laki. Niezwykle ciekawe. W Chinach widziałem kiedyś jak wykonują naczynia. Teraz obrazy. Proces zdobienia i malowania jest niezwykle skomplikowany. Kusi mnie aby kupić jakiś obraz. Cena około 100 – 200 USD plus jakieś 50 USD wysyłka.
            Za miastem na polach jest masa grobów. Wygląda to jak gigantyczne cmentarzysko. Ludzi chowano tu na ich ziemi. Obecnie już jest to zabronione i są cmentarze. Ryż jest tu najważniejszy. W całym kraju można zbierać ryż dwukrotnie w roku, a w delcie Mekongu nawet trzykrotnie. Ważny jest Samsung, który zatrudnia milion osób. Uprawia się też wiele kawy, bananów, oraz niezwykle istotne dla gospodarki są połowy ryb. Co ciekawe – wojsko posiada firmy komunikacyjne, banki i stacje paliw. Aby zatankować samochód pasażerowie muszą wysiąść.
            Teraz nasz kierowca się dziwnie zachowuje. Wierci się, prycha, smarka, rzuca głową na prawo lewo. Nie wytrzymałem i spytałem czy jest śpiący, ale w odpowiedzi dostałem informację że cierpi na ból zęba.
            Pojawił się komentarz Patrycji z zapytaniem co to czosnek. Otóż to owoc ze skórką wężową. Łatwo się go obiera a w środku wyglądem przypomina czosnek. Oczywiście smaku czosnku nie ma. Nazwał go czosnkiem kiedyś jeden z Wyluzowanych – Romek.
 Może ciut chaotycznie dziś piszę, ale jesteśmy w drodze i jak mi się coś przypina to dopisuję.
            Nie jest fajnie. Zatrzymaliśmy się na obiad, ale wygląd restauracji nie pozwolił nam zjeść. Było zbyt brudno. Bardzo brudno. Nawet toaleta była zamknięta. Przewodnik Huy wziął nas na bok i powiedział, że musimy zmienić kierowcę bo nasz wziął heroinę. Niestety musimy z nim jeszcze jechać blisko 90 km do Lao Cai. Na szczęście normalną drogą. Dalej są serpentyny i jazda z naćpanym byłaby zbyt niebezpieczna. Zobaczymy co z tego wyjdzie.
            No! Kierowca zmieniony. Teraz jedziemy 44 km wysoko w góry. Jest tam prąd i woda. Nie ma żadnych absolutnie sklepów. Śpimy u rodziny. Jak będzie? Zobaczymy.

Naraźki

2 komentarze:

  1. Dobrze zrobiliscie zmieniajac kierowce..
    Razem z T wspieramy Samsunga :) :) :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Dobrze zrobiliscie zmieniajac kierowce..
    Razem z T wspieramy Samsunga :) :) :)

    OdpowiedzUsuń