Oj
jak dziwnie tu. Jakiekolwiek próby opisania tego kraju na nic się zdają. To
trzeba zobaczyć. 87% ludności to buddyści, 8% stanowią katolicy. Reszta to
jakieś drobne religie. Co ciekawe nie ma tu religii hinduskiej i nie ma też
muzułmanów. Poruszanie się po drogach stanowi nie lada wyzwanie. Można jeździć pod prąd, wymuszać, trzeba dużo
trąbić, na motorze może jechać cała rodzina. Poza tym z pewnością Wietnamczyk
jest wstanie więcej załadować na swój motorower aniżeli my do samochodu i to
nawet kombi. Byliśmy w muzeum etnograficznym i poznaliśmy narodowości
zamieszkujące ten kraj. Dziś jedziemy do ludów Hmong i Giai. Trochę autostradą,
a trochę lokalnymi drogami. Podróż ma trwać około pięciu godzin. Tubylcy w
górach poruszają się tylko pieszo. Nie uznają motorowerów i samochodów. Co
ciekawe mieszkamy dziś w domu tubylców. I prawdopodobnie nie będzie to dom
murowany. To farmerzy mieszkający z dala od wsi. Byliśmy też w zakładzie
produkującym obrazy z laki. Niezwykle ciekawe. W Chinach widziałem kiedyś jak wykonują
naczynia. Teraz obrazy. Proces zdobienia i malowania jest niezwykle
skomplikowany. Kusi mnie aby kupić jakiś obraz. Cena około 100 – 200 USD plus
jakieś 50 USD wysyłka.
Za miastem na polach jest masa
grobów. Wygląda to jak gigantyczne cmentarzysko. Ludzi chowano tu na ich ziemi.
Obecnie już jest to zabronione i są cmentarze. Ryż jest tu najważniejszy. W
całym kraju można zbierać ryż dwukrotnie w roku, a w delcie Mekongu nawet
trzykrotnie. Ważny jest Samsung, który zatrudnia milion osób. Uprawia się też
wiele kawy, bananów, oraz niezwykle istotne dla gospodarki są połowy ryb. Co
ciekawe – wojsko posiada firmy komunikacyjne, banki i stacje paliw. Aby
zatankować samochód pasażerowie muszą wysiąść.
Teraz nasz kierowca się dziwnie
zachowuje. Wierci się, prycha, smarka, rzuca głową na prawo lewo. Nie
wytrzymałem i spytałem czy jest śpiący, ale w odpowiedzi dostałem informację że
cierpi na ból zęba.
Pojawił się komentarz Patrycji z
zapytaniem co to czosnek. Otóż to owoc ze skórką wężową. Łatwo się go obiera a
w środku wyglądem przypomina czosnek. Oczywiście smaku czosnku nie ma. Nazwał
go czosnkiem kiedyś jeden z Wyluzowanych – Romek.
Może ciut chaotycznie dziś piszę, ale jesteśmy
w drodze i jak mi się coś przypina to dopisuję.
Nie jest fajnie. Zatrzymaliśmy się
na obiad, ale wygląd restauracji nie pozwolił nam zjeść. Było zbyt brudno.
Bardzo brudno. Nawet toaleta była zamknięta. Przewodnik Huy wziął nas na bok i
powiedział, że musimy zmienić kierowcę bo nasz wziął heroinę. Niestety musimy z
nim jeszcze jechać blisko 90 km do Lao Cai. Na szczęście normalną drogą. Dalej
są serpentyny i jazda z naćpanym byłaby zbyt niebezpieczna. Zobaczymy co z tego
wyjdzie.
No! Kierowca zmieniony. Teraz
jedziemy 44 km wysoko w góry. Jest tam prąd i woda. Nie ma żadnych absolutnie
sklepów. Śpimy u rodziny. Jak będzie? Zobaczymy.
Naraźki
Dobrze zrobiliscie zmieniajac kierowce..
OdpowiedzUsuńRazem z T wspieramy Samsunga :) :) :)
Dobrze zrobiliscie zmieniajac kierowce..
OdpowiedzUsuńRazem z T wspieramy Samsunga :) :) :)