niedziela, 17 stycznia 2016

Dzionek zaczął się szybko, bo byliśmy umówieni z przewodnikiem na 8.00. Krótki przejazd przez Sajgon (Ho Chi Minh), gdyż mniejszy ruch w niedzielę (dla nas - tylko pozornie). Dziś było piękne przedpołudnie. Pojechaliśmy do delty Mekongu. Mały stop na kawę (mrożoną z puszki, choć akurat trafiliśmy na piwo... dziwne) w pięknym ogrodzie. Tak wielkich nenufarów jeszcze nie widzieliśmy.




Uprawa czegoś w rodzaju ogórków. Korzenie nie są w wodzie, lecz tuż obok.


A poniżej głupota niektórych ludzi. Czasem żaba ma w pyszczku popielniczkę lub krokodylek w łapkach. Oczywiście to oryginały zasuszone.


Jak przewieźć ponad 200 krzeseł? Trzeba mieć dwa motorowery. Wchodzą na jeden cztery słupki po około 30 sztuk jeden.


Obejrzeliśmy też produkcję cegieł. Ciężka praca.


Do wypalania służą resztki z ryżu po młócce.




I oczywiście szef cegielni w niej mieszka. Autentycznie, to jego dom. Z boku była jeszcze zbiorowa sypialnia.





A potem na dużą łódkę do rzeki. To nasz przewodnik. Rozchichany od ucha do ucha. Niewiele da się zrozumieć, ale nadrabia mimiką, szczerością i sympatią. Naprawdę niezwykły gość, już po kilku chwilach poczuliśmy sympatię.


A to nasz szyper/bosman/motorniczy. W drodze powrotnej nie chciał mu wskoczyć bieg, zatem przybił do brzegu, przywiązał łódź do palmy i zadzwonił. Ściągnął z sieci instrukcję obsługi i ruszyliśmy z kopyta. Nasz przewodnik przepraszał, ale powiedzieliśmy, że mamy czas, bo miejsce było urokliwe, spokój i cisza. Sielaneczka. 
Do Wyluzowanych z Venezueli - klimaty podobne jak z Orinoko, choć roślinność nie do końca.









Rzeka służy do transportu i połowu ryb oraz krewetek. Ileż oni mają różnych metod połowu? Wędki, różne pułapki, sieci...





Sieci zastawione na środku "rzeczki". Jeśli jest sznurek pomiędzy palami, płynie się z boku.



Aga! Nie patrz na zdjęcie poniżej! Biegał po łódce. Ale nie był taki wielki ;-).


A to kokos wodny. W ogóle ten region słynie z kokosów. Robią z niego olej, cukierki, przyprawy, lekarstwa, kosmetyki, naczynia, pamiątki dla turystów, pokrycia dachowe...


A to produkcja cukierków. Najpierw wyłuskujemy miąższ...


... potem go mielimy na wiórki (przepyszne), wyciskamy...


... gotujemy i formujemy w paseczki, kroimy, pakujemy i jemy.



A z drewna i łupin wykonujemy szereg przydatnych przedmiotów.



A w przerwach robią wężówkę. Mają tu ponad 100 gatunków węży. Spytaliśmy czy są smaczne. Oczywiście. A krokodyle smaczne? Nie ma ich już, bo je zjedli. No to pytamy, czy oni wszystko jedzą? Odpowiedzieli, że oczywiście wszystko, co tylko potrafi się poruszyć. No to my dalej - a psy? Naturalnie. Koty? A jakże. Szczury? A dlaczegóż niby nie. Robaki, ptaszki - wszystko!


A to rybka skoczek, która lubi wychodzić na brzeg.





Obejrzeliśmy też produkcję słomianek albo mat.



Poczęstowano nas owocami.


Dziś niedziela, więc jest tu masa ślubów.


A o 11.45 udaliśmy się na obiad. Było cudnie. W domu u tubylczyni. A w zasadzie w ogrodzie. Była zupka, pyszna ryba słoń, krewetki i deser. Ale atmosfera tego miejsca tak nas urzekła, że nie chcieliśmy stamtąd wyjeżdżać.



Rybkę jadło się zawiniętą w papier ryżowy z karambolą, ogórkami i makaronem ryżowym. Całość należało moczyć w sosie tamaryndowym. Przyrządzała jedzonko pani szefowa.


Wokół latały liczne motyle, ale niestety nie chciały usiąść do zdjęcia.



A po obiadku rejs małą łódeczką. 
Do Radosnego i wszystkich "drawiarzy", to taka lokalna odmiana Drawy, nurt jest, lecz nie tak rwący, roślinność nieco odmienna, ale spokój, cisza i natura oraz świadomość miejsca dają podobny efekt. Milutko! 









Na koniec mleczko kokosowe.


A tu nasz szyper/bosman/sternik próbuje uporać się z awarią, zanim ściągnął instrukcję.




Powróciliśmy na ląd, przechodząc przez sklep meblowy.



Jechaliśmy do naszego homestay. Zjechaliśmy z głównej drogi jakieś 10 kilometrów, potem po raz kolejny zjechaliśmy w boczną bitą drogę około kilometra. Dalej plecaki na plecy i musieliśmy iść pieszo do dżungli, bo drogi dla pojazdów już nie było. Po kilkuset metrach doszliśmy do celu.




Naszym oczom ukazały się zabudowania, gdzie spędzimy noc. Trochę dziko, bo niemalże na dworze, bez szyb w oknach. Ale pięknie. I cudny dziki ogród. Miejscowa agroturystyka. 
Do Wyluzowanych z Venezueli - klimaty z Orinoko, tylko rzeki pod domkiem brak.









A poniżej wabik na ptaki. Do słupka są przymocowane dwie komórki, które ciągle wydzwaniają dzwonek jako śpiew ptaków. Powyżej bananek na przynętę. Ale na razie nic nie nadlatuje. Nie staliśmy zbyt długo, bo mógłby nadlecieć kokos.



Jeszcze jakieś fotki z cegielni i innych miejsc. Mieszają nam się. 











Owoce drzewa tamaryndowego.



Wodna palma kokosowa.


Kwiat wodnej palmy kokosowej.








I już wróciliśmy do naszego homestay.



Wejście do naszego bungalowu.


Wietnamska odmiana pomelo.



Zakochane mango.



Jakaś krzyżówka gruszki i śliwki.


I na zakończenie zlot papai.


Jest 17.10, upał zelżał. I wybierzemy się na spacer, albo pojedziemy rowerami. Naraźki.

1 komentarz: