wtorek, 12 stycznia 2016

Hoi An

Oddaję pióro Waldkowi.
Raczej komputr, ale niech będzie. Poniżej jeszcze Hue - wejście do hotelu, był jakiś ślub, wciągali nas na siłę, gdy dowiedzieli się, że to właśnie Piotr N. przyjechał, niestety, w programie była noc z druhnami, a rano musieliśmy wyjechać, więc odpuściliśmy. Basiu, bez żalu. Kwiaty były sztuczne i Piotrek powiedział, że tego byś nie wybaczyła...  



W programie mieliśmy wypożyczenie skuterka i przejażdżkę (156 km) przez górki, dla widoków, ale był deszcz i impreza stała się mało sensowna. Zaufaliśmy kolejny raz naszej półprzewodniczce i pojechaliśmy prywatnym samochodem, czyli taksówką. Początkowo Pan Kierownik się wściekł, bo trasa krótsza i brak widoków na widoki, ale taka karma, tak uznaliśmy i odpuściliśmy. Lało naprawdę nieźle. Karma działa, o czym się przekonacie (wytrwali czytelnicy) za chwilę. 


A to już przedmieścia Hoi An - taki mniej więcej Sopot - z kolonialną zabudową. Komuś się chciało przycinać drzewka na długości około 10 km, Pan kierownik wyliczył szybko (bez kalkulatora), że były tysiące przyciętych roślin po jednej stronie... Szacun! Po minięciu długiego tunelu nagle włączył się żar... no, ciepełko. Pola ryżowe lekko się zieleniły. Milutko.





Mistrzowie świata w załadunku. Zapytajcie Romka (fascynowało nas to już wcześniej, ale Romek zwracał na to szczególna uwagę).


A to już nasz pokój. Sympatyczne i urzekające powitanie... kwiatki na łóżkach i pieski z ręczników (nie trzeba wyprowadzać). 



Nawet w łazience, przystrojony zlew. Maks!


W hotelu wypożyczyliśmy rowery (damki, ale udana inwestycja, 1$ na cały dzień) i w miasto, czyli nad morze. Oczywiście zaliczyliśmy kąpiel. Fale były dość silne i powracające podcinały nogi. Chcieli kasę za parking rowerów, to przestawiliśmy 5 m dalej i po sprawie.    



Kwiat Lei specjalnie dla Basi od Pana Kierownika, zatrzymalismy się specjalnie pod jakimś wypasionym hotelem, bo Piotrek powiedział, że nie odpuści. A rowery bez przerzutki.






Nie pozwolili nam wejść na plażę z rowerami, ale bydełko hasa spokojnie.


A teraz przesłanie dla reszty Wyluzowanych. Ułożone z muszelek, dla Was od nas. Pamiętamy i wciąż myślimy (np. kiedy Robert szukałby Romka, czy Maniuś zjadłby w tej knajpie itd.). 





A teraz działanie karmy. Spotkaliśmy na drodze, pełen przypadek, Fabiolę i Iana (naszych współspaczy z nocnego pociągu). Gdyby była ładna pogoda i pojechalibyśmy skuterkiem, nie wybralibyśmy się na przejażdżkę rowerową (dojechalibyśmy na miejsce zdecydowanie później) i nie spotkalibyśmy się. Ich zdziwienie (i nasze) było niezwykle radosne, ujmujące, jakbyśmy znali się jakiś czas. Mogę coś zmyślić, ale nie ma takich słów. Niezwykłe. 


 

Obrazki z Hoi An.







Nasz butikowy hotel. 


I kolejne przypadkowe odkrycie... NIEZWYKŁE! Obraz wyszywany!!! Powala, odbiera oddech, oczy same przeskakują do wnętrza mózgu. Nie wolno robić zdjęć... ale Pan Kierownik zrobił. Kilka obrazów było niewiarygodnie oszałamiających (jak malarstwo, cienie, półcienie, odcienie - tylko te duże) kiedy się spojrzało na mniejsze, to tak, jakby ktoś ukradł zachwyt. 



Spacerek po nocnym targu. Spotkaliśmy rodaka, ale był już na fali wznoszącej. Piwkował. Podróżuje sam, trzy tygodnie w Wietnamie + Kambodża. Szacun!


Pomnik naszego rodak, architekta, Kazimierz Kwiatkowski, uratował starówkę Hoi An przed wyburzeniem i był szefem architektów pracujących nad restauracją Zakazanego Miasta (Purpurowe) w Hue - miasto królów - coś na wzór chińskiego dworu. U nas raczej mało znany, a tutaj bohater. Tak widocznie mamy.
    



Bambusowa rama roweru. Romek, nie spytaliśmy o cenę, ale można się dogadać.


Kolejna wyszywanka, niestety za szkłem, stąd odbicia, ale uwierzcie nam, powala!


Fantastycznie wysoka pagoda z rzeźbą, spójrzcie na proporcje. Tuz przed naszym miejscem docelowym.





Chwila przed miejscowym piwkiem, wypociliśmy go tuż wcześniej, około 15 km rowerkiem. Było super!


1 komentarz:

  1. DZIĘKI za plumerię. Biała jednak najpiękniejsza. Obrazki powalają, chciałabym je zobaczyć na żywo. Przy naszej aurze za oknem, żal d..ę ściska jak się ogląda wasze fotki. Pozdrowaśki :)))

    OdpowiedzUsuń