Było specjalne wydanie dla dam, to teraz będzie zwyczajowa relacja (dla wszystkich). Zaczęliśmy dzień od wycieczki "dżonką" umówioną przez naszą wczorajszą półprzewodniczkę. Miały być trzy przystanki, ale wyszły dwa (wyspa gdzieś zniknęła). Obejrzeliśmy za to "ogród botaniczny" (fotki w poprzedniej relacji), który okazał się ogrodem domowym pielęgnowanym przez potomka dawnego mandaryna (wyższa kasta, zazwyczaj dworzanin na królewskim dworze, minister i niżej). Kolejny przystanek to pozostałość dawnej świątyni ważnego osobnika, wskazują na to posągi żółwi z tablicami, na których wypisano zasługi kogoś, kogo dzisiaj już nie ma. Nie odczytaliśmy wszystkiego dokładnie, więc nie chcemy wprowadzać w błąd :-).
Później odwiedziliśmy naszą półprzewodniczkę w domu, którego część wynajmuje. Od ulicy wyglądało to na nieczynny od lat warsztat samochodowy, a tu, niespodzianka. Główne wejście poniżej.
Kolejna wyprawa do restauracji, na terenie której można łowić ryby i na miejscu skonsumować lub zamówić coś z karty. Wybraliśmy Bia Saigon, apetyt uleciał. Knajpa to osobne boksy (domki), do których donoszą jedzenie i wędki (bambusowy patyk z żyłką). Przez jakiś czas nic nie mogliśmy złowić, więc miejscowy pan kierownik się zlitował, przyszedł do nas i pokazał, że tuż za siatką (trzy kroki od naszego domku też można łowić... z sukcesem, po minucie była ryba na haczyku). Udało nam się złowić rybę na legalu i za siatką. Relacja fotograficzna poniżej.
To pola ryżowe tuż za nasza restauracją. W deszczu wyglądają dość smutno. Taka polska melancholia jesienna.
To nasze zamówienie. Miejscowy pan kierownik od razu przyniósł wiaderko z lodem i piwem. zadziwiające było to, że telepatycznie wyczuł, kiedy mieliśmy dość i przyszedł z wydrukowanym rachunkiem. Nikt go nie wołał. Może ma jakieś litewskie korzenie (jedźmy, nikt nie woła... chyba przesadziłem).
Skwer-park, którym wracaliśmy po wycieczce na dżonce. Sporo rzeźb. Tu, latająca rodzinka.
Jutro wyjeżdżamy do Hai An, nasza półprzewodniczka ma nam dogadać transport. Jeśli nie, sami to zrobimy. Na ulicach aż roi się od turystycznych biur podróży. Zaniosło się chmurami trochę popadało. Trochę mniej azjatycko się zrobiło. Jeśli chodzi o gorąc.
Naprawdę świetnie napisane. Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuń