niedziela, 24 stycznia 2016

Pełnia księżyca

Nadal Waldek pilnuje mojej diety. Świnia. Skromne śniadanko, na obiad owocki i na kolację połowa tego, co mógłbym zjeść. Śniadanie to danie Małysza, czyli tosty z bananem. Obiad to marakuje, mangustyny, mandarynki, salaki (czosnek Wyluzowanych), bananki i mrówki, które po nich łaziły. Miała być fotka owoców, ale przepadła gdzieś. Wcześniej jednak Piotrek (Pan Kierownik, żeby nie było) zaczął dzień od yogi - się na tyle, że w spokoju zjedliśmy śniadanie i ruszyliśmy w trasę. Zaczęliśmy od tarasów ryżowych w Tegallalang. Niezłe, zeszliśmy nieco w dół, ale palmy przesłaniały naprawdę niezły widok.



Przy okazji zdjęcie kwiatu bananowca.



Oświadczyny w Azji. Jeśli zrobicie zbliżenie, zobaczycie napis.



To juz widoczek z poletek ryżowych po drodze. Zdjęcie ujmujące.



Wejście do pierwszej świątyni z dzisiejszej wycieczki. Słonik z kamienia dla fanów.


Jak to przy wejściu do świątyni, pełno straganów. Jezus miałby co robić w Azji. Rzeźby w kości, albo prawdziwe, albo plastik.



Gunung Kawi - pierwsza świątynia w dzisiejszej pielgrzymce. Wnęki skalne z naprawdę imponującymi  rzeźbami (jeśli chodzi o wysokość).





Obowiązkowy sarong. postanowiliśmy nie korzystać z wypożyczanych i zainwestowaliśmy w nowe (zakupione na straganie... Pan Kierownik dał radę wytargować dobrą cenę). 







Kolejna świątynia i naprawdę zadyma. Mieliśmy szczęście trafić na balijskie święto full moon (pełni księżyca), akurat w tej świątyni, Tirta Empul dokonują rytualnych ablucji. Tłum nieprzebrany. mieliśmy w planach obmyć się w tej świętej wodzie (zakup sarongów), ale musielibyśmy czekać kilka godzin. Zobaczycie sami na kolejnych fotkach. Najpierw jednak zwyczajowe modły. 





To kolejka do wejścia do dość wąskich baseników. Ludzie ustawiali się w kilkurzędowych kolejkach. przed wejściem, jak i w basenikach. Woda bieżąca (czyli zimna), zatem czysta (w końcu święta ma być).








Modły, kąpiel i nabożeństwa w rytm muzyki na żywo.



Poniżej osobne baseny, gdzie widać wybijającą źródlaną wodę (trzeba się przyjrzeć).




Nie dokonaliśmy rytualnych ablucji ze względu na czas. Później pomyśleliśmy o Romku i z nim na pewno by się udało. zamarkowałby poślizgnięcie a my ratowalibyśmy go. Lub cokolwiek innego. Wierzymy w Romka. Na pewno wykąpalibyśmy się, bo był gorąc, a ludzie, wychodzący z baseniku, szczękali zębami.



Po drodze zaliczyliśmy widok na wulkan i dolinę z jeziorem, lecz światło było dość słabe.


Największa i najsłynniejsza świątynia balijska, zwana matka świątyń. Znajduje się w Besakit. Strażnicy świątyni tak rozwydrzeni, że zabrali bilety i oficjalnie domagali się datku. Przewodnicy nachalni, grozili, że inaczej nie wejdziemy. Fotograf skierował nas w inną stronę, praktycznie bez przejścia. Daliśmy radę i zobaczyliśmy wszystko, co prawda akurat zaczęło padać  widoczność była dość kiepska (było napraw∂e wysoko).  






Zaplątaliśmy się w rejony tylko dla modlących się, skąd bardzo grzecznie nas wyproszono.








A to już na zewnątrz świątyni, stragany dosłownie ze wszystkim.



Miła niespodzianka na koniec. Pałac na wodzie (bez użycia sarongów). 


Dziwne wrażenie, można spacerować po wodzie.






Mały skwerek z potworkami (złe demonki).










Dość dziwny obyczaj, malowane koguty. Odwiedziliśmy "typową" wioskę balijską, zawiózł nas tam nasz kierowca (poza programem). Okazała się skansenem dla turystów.










Na zakończenie, choć od tego mieliśmy zacząć, świątynia słona w skale. Nie polecamy. Także ze świętą wodą (oczywiście, na wszelki wypadek, przemyliśmy twarze, w końcu to Azja).






Korzenie drzew, ładne i imponujące.




Pasikonik miejscowy na szybie naszych drzwi.




Przechodzimy na miejscowy styl... żeby rytualnie wypić nieco wina po kolacji. 















Nasz pan kierowca. 










A tu dobre demonki z pałacu na wodzie.






Tu jeszcze skansen.




A tu już nie. Świątynia słonia w skale. Pan Kierownik tez się obmył.


Sorki, zdjęcia się mieszają, na pewno daliście radę, skoro to czytacie. To był intensywny dzionek. Po przyjeździe z wycieczki załatwiliśmy pranko (zaledwie 3 kilo, ledwie 4 Euro, ale to konieczność, po godzinie w tej żarówie i wilgotności trzeba zmieniać koszulki albo stać pod prysznicem).  Dżungla ćwierka, winko się skończyło, więc pora spać.

2 komentarze:

  1. Straszebne mają te bóstwa. Nawet niektóre dobre straszą, jak potwory z szafy. Ale za to święta mają piękne - takie żywe, kolorowe.. I jakie ładne panie się modlą ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ale mieliście szczęście z tym świętem, wygląda na bardzo radosne.

    OdpowiedzUsuń