czwartek, 14 stycznia 2016

Rowery

Dziś krótki wpis. Długo jeździliśmy rowerami. Może pod 35 km. A świeciło słońce i ciut się spiekliśmy. Ale było super. Tak daleko odjechaliśmy, że po wejściu do jakiegoś sklepu po coś do nawodnienia, sklepowa zrobiła tak wielkie oczy, jakby co najmniej zobaczyła małpę w garniturze.
Czy tak strasznie wyglądam w długich włosach i z bródką? (Ależ skąd... George Clooney prawie, więc zdziwienie sklepowej było ze wszech miar słuszne, tym bardziej, że przyjechał na rowerze z hotelowej wypożyczalni, nie trafiliśmy jeszcze na jeden choćby egzemplarz działający jak należy). 


Fajna metoda połowu ryb. Można się domyślić, jak to robią. 


A taką roślinkę znacie?



Ni to kumkwak ni madarynka.


Miejscowy cmentarz. Ale jest też wiele grobów na polach.



I kąpiel w morzu w miejscu tak dzikim, że nawet kąpielówek nie trzeba było moczyć. Było cudnie. Fale dość mocne, nawet ta powracająca z brzegu, wciągała do środka.


Basia miałyby tu raj. Skarbowo i krabowo.






Poletko na wodzie? Owszem.


To coś okrągłe to miejscowa łódka. Pływają po rzekach i po morzu.



Niestety czasem trzeba coś odmulić. 


Ryż ma zieleńszy odcień zieleni.







Pan Kierownik zakupił kapelusz, bo żarówa była straszna. 


Pojawiam się i znikam.





I obiadokolacja u Australijczyka, który otworzył tu knajpkę... meksykańską. Dla odmiany zamiast zupek i nudli - tacos. 


Szalenie bolą nas tyłki od tych rowerów. Ale jeśli jutro damy radę, to rano zrobimy jakieś szybkie 25 kilometrów. Potem kąpiel i o 12.00 musimy opuścić pokój. I wtedy bagaże do przechowalni, a my bierzemy motorek i jedziemy do My Son do ruinek. Potem późny obiad i o 18.15 wsiadamy w autobus do Sajgonu. Tam noc w hotelu, potem podróż w okolice Mekongu i dwa noclegi u rodzin. Oba w różnych miejscach. Następnie powrót do Sajgonu na noc i rano ruszamy na Bali przez Malezję.
No to naraźki


1 komentarz: