czwartek, 11 lutego 2016

Galungan dzień pierwszy.

Na wstępie bardzo przepraszamy za liczne zdjęcia penjorów. Ale one są tak piękne, że nie sposób się oprzeć. Oczywiście w naturze są o wiele bardziej cudowniejsze, ale z tym już nic nie uczynimy. A poniżej ptaszynka, która przy śniadaniu siedziała na palmie obok nas i zbierała trawki do gniazdka.





"Bogatszy" (od codziennego) ołtarzyk (oczywiście przy penjorze)





Elementy dekoracyjne "palmy".






Nie sposób się oprzeć kamiennym rzeźbom, nawet tym omszałym.



Perspektywa uliczki (zwłaszcza pod górę) daje niezwykły efekt.



O pani, za jeden usmiech twój...


Miejscowy pan dziadek-luzak. Za chwilę będzie z bliska. Naprawdę pełen luz. Dostrzegł, że jest fotografowany, ale jakby dziwił się naszemu skrępowaniu.







Oj, Basiu! Już chciałem Ci kupić tę sukienkę. Z pewnością pięknie byś w niej wyglądała. Nie znam tylko Twojego rozmiaru. [Pan Kierownik zna rozmiar, ale nie za bardzo rozeznaje się w indonezyjskim przeliczniku tychże - takie drobne usprawiedliwionko]



Tu było śmiesznie. Stoimy sobie i podziwiamy kwiatki. I nagle pojawia się właściciel posiadłości i pięknie się uśmiecha. Mówimy że piękne. A on na to: Tak zgadzam się. Suzuki 1900 cm3. :-) Kurde - dogadaliśmy się :-). 



Piękny koniczek z oponki. Pomysłowe :-).


Penjory oglądaliśmy, chodząc po mieście ponad dwie godziny. Imponujące. Ale już za 10 dni zostaną spalone :-(.






Panie w czasie świąt chodzą ubrane w kebaya (rodzaj koronkowej bluzki), szarfę i sarong. Są niezwykle eleganckie. Co ciekawe, kebay'e nie można nigdzie kupić. Najczęściej jest szyta na miarę (musi być dopasowana do figury, to obowiązkowy świąteczny strój pani Balijki). 




Rybne SPA. Czyli rybki czyściciele zjadają obumarły naskórek, bardzo łaskocząc. Zapytajcie Romka.


I lotosy.




Seria fotek z wieczornego spektaklu tańca. Kilka w jednym, czyli mix albo performance - jak było na bilecie. Na początek orkiestra gamelanowo-fletowo-bębenkowa wykonała utwór muzyczny, po czym zaczęła się seria tańców (znamy tytuły z biletu), urzekająca choreografia rąk. Wydawało się, że mają dwukrotnie więcej stawów dłoni i palców niż zwykły śmiertelnik. Sceneria - powalająca. Baseniki z lotosami przed frontonem balijskiej świątyni (podświetlona skusiła Pana Kierownika i postanowiliśmy uczcić to święto). Podświadomie pewnie chcieliśmy zobaczyć zejście bogów/Bogów na Ziemię (ja chciałem). 








Spójrzcie na paluszki.








Kolacja zjedzona w bardzo taniej restauracji. Aby się tam dostać, czasem trzeba długo czekać. Danie po dolarze. Małe, ale prawdziwie lokalne. Zjedliśmy ich siedem. W tym trzy lewary. Ale co było czym - tego nie wiemy. 



Świątyń i penjorów nigdy dość.









Co będzie jutro... dowiecie się w następnym odcinku. Naraźki.

3 komentarze:

  1. Jestem bardzo niepocieszona. Tak nieprawdopodobne wrażenie zrobiły na mnie te palmy, że nie mogłam się doczekać ujrzenia ich na żywo. I co? Piszesz, że za 10 dni będą spalone?????? Nie zdążę?????? Nie jadę!!! A jeśli się jednak zdecyduję, to pamiętajcie gdzie jest ta sukienka. :) :) :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Parę penjorów pewnie zostanie. Może. Ale możesz przecież wcześniej przylecieć :-). Masz 10 dni do ich spalenia :-). Jeśli sukienka ładna to juz ją kupuję. Rozmiar 38. A może przytyłaś? A może schudłaś?

    OdpowiedzUsuń
  3. Ja już się tu rozmiarówką nie będę chwalić. Sukienka ładna, ale chyba nie mój fason.

    OdpowiedzUsuń