Zaczęliśmy dzionek dość wcześnie, albowiem plan Pana Kierownika tak zakładał i tak się stało. Chcieliśmy być wcześnie w pałacu na wodzie i byliśmy pierwszymi zwiedzającymi. Dość dziwne wrażenie, sami w pięknym miejscu, jakbyśmy mogli je mieć na wyłączność. Oczywiście miejscowi już zaczynali się kąpać i po kwadransie zjawili się turyści. Fotki będą "znajome", bo przemieścimy się dopiero jutro. Trudno precyzyjnie określić nasz aktualną lokalizację, by nazwać jej istotę. Z jednej strony wulkan Agung (3140 m), czyli wysokie Tatry (dwie pierwsze fotki). Z drugiej strony, tam, gdzie pola ryżowe - Bieszczady z palmami i widok na ocen z wyspami w tle. W samym centrum szalejąca zieleń. I bądź tu mądry.
Pan jeżozwierz w innej pozie.
A to nasza dróżka do Pałacu na wodzie. Częściowo ocieniona, co o godzinie 8.05 już dawało wytchnienie. Spłoszyliśmy myjące się rano dzieciaki. To kanał nawadniająco-toaletowy, woda bieżąca, ta sama, co w Pałacu na wodzie. Czysta, o ile ktoś wyżej nie zrobił prania.
Seria fotek z Pałacu na wodzie. Światło dość ostre.
Cicho i gorąco.
Pasja Pana Kierownika.
A tu specjalny apel do mieszkańców Gorzowa i byłego prezydenta miasta (T. J.). Wszystkim krytykantom naszego "pająka" mówimy: I co teraz? Śmiała wizja architektoniczna znalazła uznanie w dalekiej Azji, w dodatku na Bali, której świątynie urzekają cały świat. Bylibyż takimi głupcami i ignorantami architektonicznymi, by tylko ślepo naśladować coś, na co w naszym kraju wszyscy wydziwiali? Nie sądzę. Szanowny Panie Prezydencie, okazał się Pan wizjonerem, który zyska uznanie dopiero przyszłych pokoleń, nic to, być może zacznie się ono tu, w Azji, ale dotrze i do nas. Bowiem, jak uczy nas doświadczenie i historia, co poczęło się na Wschodzie, skrupi się na Zachodzie.
Zagadka dla wnikliwych obserwatorów. Panów Kierowników dwóch? Czy tylko jeden? Jeśli jeden, to który prawdziwy? To żaden fotomontaż - kolory T-shirta różne, ale to Pan Kierownik. Nie takie rzeczy potrafi.
Nagroda dla zwycięzców poprzedniej zagadki i konkurs dla dzieci. Który smok wodny groźniejszy?
Wschód słoneczka, które po chwili stanie się nie do zniesienia. Pan Kierownik wstał i zrobił zdjęcia. Dla Was.
Natura to nie tylko oszałamiająca zieleń, ale i darwinizm w czystej postaci. Mamy tu mrówki czyścicielki. Upodobały sobie kuchnio-jadalnię i kompletnie nie przejmują się ludźmi. Zwłaszcza gospodarzami, a oni odwdzięczają się tym samym. Azjatycka harmonia.
Ten bidulek jeszcze żył, choć mrówki były innego zdania. Próbował się chwilę bronić. Daremnie. zaobserwowaliśmy jak mrówki polują. Wystarczy że robaczek przysiądzie na chwilę, kilka mrówek bardzo szybko do niego podbiega, gryzą nieszczęśnika wpuszczając coś, co go paraliżuje. Po chwili lekko ożywa, ale wtedy mrówki powtarzają swe zastrzyki i pomału robal ginie. Potem trzeba go tylko odtransportować gdzieś, gdzie można go poćwiartować i współtowarzyszy nakarmić.
I nasz gość na śniadaniu. Początkowo myśleliśmy, że to rybna przystawka, a okazało się że fruwa.
Ważka bardzo kontaktowa. Można używać jako ładowarki.
Resztę dnia poświęcimy na zrobienie porządków w zdjęciach, pisanie i czytanie oraz schłodzenie się w basenie i zimnym piwem. Będzie gorąco i znów się spocimy. Uwierzcie, nie jest lekko. Przecież to Azja... na szczęście bez Tuhajbejowicza. Naraźki.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz