Już jesteśmy na Gili Air. Ale po kolei. Rano przyjechała po nas mini ciężarówka i ścisnęli nas jak sardynki. Po drodze zrobiliśmy kilka fotek. Motocykl w pełni sprawny. Nawet z kluczykiem. Tutaj to normalne, że kluczyki są w stacyjkach. Przecież można zgubić. A na pewno nikt nie ukradnie. Ten skuterek był tak przeżarty rdzą, że na pewno niedługo się złamie.
Na Bali i w okolicach są bardzo liczne motyle. Naprawdę jest ich wiele i są piękne. Ale one non stop latają. Zrobić zdjęcie - prawie niewykonalne. Dziś się udało nawet dwa, ale motyle podobne do bielinka kapustnika i cytrynka.
I widok na port w Lembongan. Jest słońce i od razu fotki dostały innych kolorów. Wulkan w tle to Bali.
W porcie panuje porządek. Byliśmy wpisani na listę odbioru pasażerów miniciężarówką.
I kolejny wynalazek. I naturalnie z kluczykiem.
Poniższych dwóch grobów nie rozumiem. I nie pytajcie, co ma znaczyć ten bałagan, bo nie wiem.
Jeszcze port w Lembongan.
A to już wyspa Lombok, gdzie stanęliśmy na chwilę, żeby wysadzić kilku pasażerów. Cała nasza dzisiejsza podróż zaczęła się o 9.15 i zakończyła o14.30.
Nasza pierwsza łódź.
Przesiadka w Gili Trawangan
A to już nasz obiad. Wyjątkowo przepyszny. Dojrzałe i słodkie mango.
A to nasz pokoik. Ośrodek ma 5 domków położonych przy wspólnym basenie.
Wybraliśmy się na siedmiokilometrowy spacer. Temperatura nie za wysoka bo 30 stopni, ale odczuwalna 37 (w słońcu więcej). Naprawdę cieplutko.
Dużo tu wimcykli. Drogi są bite i jeżdżą nimi koniki, które nieustannie je spulchniają kopytkami. Zwykły rower grzęźnie.
Mieszkańcy są mistrzami w naturalnych ozdobach. Aż dziw bierze, że z Basią nad naszym oczkiem takich nie zrobiliśmy. Basiu! Inspiruj się!
Koty najczęściej są bez ogonów. Przykre.
Ale zmyślna lampka do menu.
Ktoś ma ochotę na grzybki? Dużo tu grzybków halucynogennych. Na wyspach Gili Gili z tym problemu nie ma. Zapomniałem napisać, że jesteśmy na Gili Gili. Powtórzenie wyrazu oznacza liczbę mnogą. Dziś jesteśmy na Gili Air. Pojutrze miniemy drugą Gili Meno i popłyniemy dalej na Gili Trawangan. Wysepki są małe. Obwód najmniejszej to może 5 km, największej 10. Nie ma źródeł. Słodka woda jest dostarczana z Lombok. Na wysepkach jest tylko chillout. Mini ośrodeczki i wszyscy wypoczywają. Piwko, drinki, grzybki, nurkowanie, masaże i leżenie. Nie ma żadnych luksusowych ośrodków. Same maleńkie. Brak samochodów, ale są rowery i koniki. Nie ma też motorków.
Dla porównania, wimcykle i normalny rower.
Cały krzew "szarotki alpejskiej".
Mamy dziś pieprzone świeże grzyby halucynogenne. W literackim tłumaczeniu.
Konik transportowy.
Kotek wypoczynkowy.
Obok jacyś przyjezdni, prawdopodobnie z Jawy budują nowy ośrodek. Ale musieli sobie zapewnić sami lokum. I wybudowali mini wioseczkę.
No i co na kolację? 30.000 to dwa euro. 60.000 to już cztery.
Widoczki z Lembongan na Bali. Prawie widokówki.
Świeża krew zmierza na Gili i portowi sprzedawcy.
Dziwny pan kapitan (czapka, reszta to cywil) - przypłynął katamarankiem po turystów wysiadających na Gili Meno.
Palma z wariackimi korzeniami - jak mangrowiec.
Mini pajączek.
Kotek ciążowy hotelowy.
A to wudok z naszj cabany kolacyjnej.
I czas na kolacyjkę.
Naraźki
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz