Zdjęcia od końca prawie, bo zaczynamy dzisiejszą kolacją. Wybór dań balijskich, ale jakby nas nie urzekło. Zaliczone. Nie to, że były kiepskie, w dodatku estetyka podania zrobiła swoje.
Walduś medytował przed kolacją. Po posiłku już nie!
A to cud jakiś. Niestety już zmierzchało i fotki najlepsze nie wyszły. Góra w czapce. Wyglądało niesamowicie, jakby co najmniej pięciowymiarowe UFO chciało wylądować na szczycie, lecz przez pomyłkę zjadało go. Wielość wymiarów osiągnęło to UFO przez różne odcienie szarości i bieli "czapki". Niestety, to tylko niedoskonałe zdjęcie.
A tu w kołderce. Jeszcze porannej. Później górka się otrząśnie i będzie padało... na nas, jakby nie mogła pójść do łazienki.
Zabawa z robalami przednia. Mnóstwo ich na każdym kroku. I takie cudne.
Ja mu łapek nie wyrywałem!
I ta oszałamiająca zieleń.
Mrówki ciągle znosiły na swoje cmentarzysko-restaurację robale. Jeszcze wczoraj ćmie robiłem fotki za życia. Dziś będzie zjedzona.
Dziwoląg nad dziwolągi. Pewnie niesie jakąś bombę.
Zagubiony duch niegodziwego przodka na polu ryżowym.
Domek przed naszym pokojem. W nim mieszka piękna krówka.
Nie mamy pojęcia, co to było. Ale może dobrze że za kratkami. Zrobiliśmy kilkukilometrowy spacer i obrazki z niego poniżej. Rzadko goszczą tu turyści, o czym mogliśmy się przekonać. Najpierw zdziwienie "wzrokowe", potem uśmiech, a na końcu radosne "helloo".
Świerszczyk był duży. Może z czułkami 10 cm. Ale był cudowny. Kolorowy. Kto by takiego mógł wymyślić? Jest tak cudny jak ryby w oceanie. Kto miał taką fantazję?
Penjorek w biednej wsi.
Głowa to fajna rzecz. A ochrona przed słońcem - jeszcze lepsza.
I znów ta powalająca zieleń.
Widoczki na dolinę uprawną. Urzekające. Niestety, to tylko aparat fotograficzny.
Czyż ta chatka nie jest cudowna?
I na koniec dnia wizyta w Pałacu na wodzie połączona z kolacją.
I raz jeszcze góra w czapce. A przed nią willa, w której mieszkamy. UFO prawie odleciało.
I jeszcze fotki z doliny "uprawnej".
I najpiękniejsza palma. Niczym z Madagaskaru.
Jutro lenistwo i pojutrze się przemieszczamy.
Naraźki.











































Fotki gór nie są złe – mnie zachwycają, nawet jeśli w pełni nie oddają wrażenia „na żywo”. Fantastyczne jest to, że chmura może dawać cień – może stąd pochodzi ‘wrażenie’ – chmura wydaje się przez to „potężniejsza” od wulkanu, ale tak w porównaniu z nim nietrwała, że to zupełnie odjechane, aż trochę „nieodpowiednie” :) Chociaż ciekawe, czemu te chmury są akurat tam- nad szczytami. To pewnie ma jakieś całkiem proste rozwiązanie, ale jakoś nie mogę na nie wpaść.
OdpowiedzUsuńWiadomo, kto wymyślił świerszcza –jakiś dzieciak się przy nim pewnie bawił farbami. W muzeum był też chyba taki robaczek (więc dwa dzieciaki).
Zdaje mi się, że zwierz za kratkami, to jeżozwierz.